کارگردان سرشناس سینما با دریافت جایزه سالانه جشنواره فیلم سانتاباربارا تجلیل می‌شود.

مارتین اسکورسیزی چهاردهمین جایزه «کرک داگلاس» جشنواره فیلم سانتاباربارا را دریافت می‌کند.

این جایزه سالانه برای فوق‌العاده بودن در فیلمسازی، ۱۴ نوامبر در مراسم شامی که از سوی این جشنواره برگزار و فواید آن به جشنواره اختصاص می‌یابد، به اسکورسیزی اهدا می‌شود.

فیلم بعدی اسکورسیزی یعنی «ایرلندی» پاییز امسال توسط نت‌فلیکس در سینماها اکران می‌شود. این فیلم با اقتباس از رمانی از چارلز برانت با بازی رابرت دنیرو، آل پاچینو و جو پشی ساخته شده و از مهم‌ترین فیلم‌های سال محسوب می‌شود.

اسکورسیزی سازنده ‌فیلم‌هایی چون «خیابان‌های پایین شهر»، «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین»، «رفقای خوب»، «دارو دسته نیویورکی»، «هوانورد»، «شاترآیلند»، «گرگ وال استریت» و «سکوت» است. او اسکار کارگردانی را برای «رفتگان» دریافت کرد که هم‌زمان برنده بهترین فیلم اسکار هم شد.

سی و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سانتاباربارا از ۱۵ تا ۲۵ ژانویه ۲۰۲۰ برگزار می‌شود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، جایزه کرک داگلاس از سال ۲۰۰۶ هر سال برای مشارکت طولانی در برابر یا پشت  دوربین به یک هنرمند سینما اهدا می‌شود. هیو جکمن، جودی دنچ، وارن بیتی، جین فوندا، جسیکا لانگ، فارست ویتاکر، رابرت دنیرو، مایکل داگلاس، هریسون فورد، کوئنتین تارانتینو، اد هریس، جان تراولتا از برندگان پیشین این جایزه بودند. نخستین فردی که این جایزه را دریافت کرد خود کرک داگلاس بود.  

مقاله قبلیسامان قدوس ۴ ماه از فعالیت‌های فوتبالی محروم شد
مقاله بعدیدونالد ساترلند جایزه سن‌سباستین را می‌گیرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.