مارتین اسکورسیزی برای ساختن فیلم «ایرلندی» با حضور رابرت دنیرو، ال پاچینو و جو پسکی اعلام آمادگی کرد.

 اسکورسیزی کارگردان مشهور جهان سینما قرار است در جشنواره کن ساخت «ایرلندی» را اعلام کند.

ساخت این فیلم که از مدتی پیش اعلام شده بود، مدت‌ها معوق ماند تا فیلمنامه اقتباسی آن بر مبنای خاطرات زندگی یک مرد مزدور به نام فرانک شیران یا همان «ایرلندی» آماده شود.

«ایرلندی» با یک گروه از بازیگران سرشناس تهیه می‌شود که در میان‌شان‌رابرت دنیرو، ال پاچینو و جو پسکی هم جای دارند.

با وجود این که دنیرو چندی پیش ساخت این فیلم را تایید کرد، اما گفته بود هیچ چیز قطعی نیست چون چند سال است که ساخت این فیلم مطرح بوده و پارامونت که امتیاز ساخت آن را در اختیار دارد، اندکی برای تامین بودجه آن که حدود ۱۰۰ میلیون دلار تعیین شده، نگران است.

در هر حال به نظر می رسد زمان لازم برای راه انداختن این پروژه فرارسیده باشد. این پروژه نخستین همکاری مجدد دنیرو و اسکورسیزی پس از ساخت فیلم «کازینو» در سال ۱۹۹۵ خواهد بود.

این دو سابقه همکاری طولانی مدتی با هم دارند که در دهه ۱۹۷۰ منجر به ساخته شدن فیلم‌هایی چون «خیابان‌های پایین شهر»، «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین»، «تنگه وحشت» و «رفقای خوب» شد.

اما در کمال تعجب آل پاچینو هرگز در فیلمی از اسکورسیزی بازی نکرده، گرچه دنیرو با او در فیلم «پدر خوانده» فورد کاپولا جلوی دوربین رفته و در فیلم مشهور مایکل مان در سال ۱۹۹۵ با عنوان‌ «مخمصه» نیز با هم بازی کرده‌اند. فیلم جان آونت در سال ۲۰۰۸ نیز با عنوان «قتل عادلانه» این دو را بار دیگر کنار هم قرار داد.

جو پسکی برنده جایزه اسکار برای بازی در «رفقای خوب»، در «کازینو» با اسکورسیزی و دنیرو همراه بود. او که از دهه ۱۹۹۰ از بازیگری اعلام بازنشستگی کرد و تنها در فیلمی که دنیرو سال ۲۰۰۶ با عنوان «چوپان خوب» کارگردانی کرد به سینما بازگشت، بار دیگر با این پروژه در کنار دوستانش جا می‌گیرد.

 به گزارش مهر به نقل از ددلاین، اسیتو زیلان فیلمنامه نویس مشهور که فیلمنامه «دار و دسته نیویورکی» اسکورسیزی را نوشته بود، فیلمنامه این فیلم را بر مبنای کتاب «شنیدم خانه‌ها را رنگ می‌کنی» نوشته چارلز برنت نوشته است. فرانک شیران ظرف پنج سال مصاحبه‌ای که با نویسنده کتاب انجام داد اعتراف کرد که بیش از بیست و پنج نفر را برای دوستش و رییس جنایتکاران جیمی هوفا کشته است.

مقاله قبلیدلیل تغییر نام فرانسوی فیلم فرهادی
مقاله بعدیتصاویر مرگ فوتبالیست کامرونی وسط بازی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.