گیلرمو دل تورو، هالی بری، اورلاندو بلوم، جفری کاتزنبرگ و چارلی هانام جوایز هودینگ را که به اسکار چینی معرفی است دریافت کردند.

 این چهره‌های شناخته شده جوایز اصلی سینمای چین را که معادل اسکار شناخته می‌شود در مراسمی که برای اولین بار در آمریکا برگزار شد، دریافت کردند.

این مراسم را که یکشنبه شب در سالن نمایش مونتالبان هالیوود برگزار شد، 800 میلیون تماشاگر تلویزیون در چین، هنگ کنگ و تایوان به صورت زنده تماشا کردند.

منتخبان این جوایز با رای 80 میلیون نفر از دوستداران صنعت سینما برای تقویت ارتباط های بین بازار فیلم آمریکا و چین انتخاب شدند.

دل تورو جایزه بهترین کارگردان جهانی را دریافت کرد و فیلمش «حاشیه اقیانوس آرام» را نمونه ای از احترام و ارتباط جدی‌اش با چین خواند.

وی در این مراسم گفت اولین بار وقتی خیلی جوان بود به هنگ‌کنگ رفت و در حالی که تنها 22 سال داشت آنجا را آنقدر متفاوت و جالب یافت که همان زمان گفت فیلمی در این شهر می سازد.

دل تورو پس از مراسم در گفتگو با گزارشگران امکان ساخت ادامه ای بر «حاشیه اقیانوس آرام» را محتمل خواند و گفت خیلی از کشورهای حاشیه اقیانوس آرام خواسته اند به نوعی در این فیلم حضور داشته باشند و ما در حال بررسی تصاویر و شخصیت های هر یک از این کشورها برای این کار هستیم.

هالی بری با عنوان بهترین بازیگر زن جایزه آیکون جهانی را گرفت و جرمی رنر جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برد و اورلاندو بلوم نیز جایزه بهترین بازیگر مرد را از آن خودش کرد. زو سالدانا از چین نیز جایزه بهترین بازیگر مکمل زن را دریافت کرد.

هانس زیمر آهنگساز نیز جایزه یک عمر دستاور هنری را از آن خود کرد و برای تاثیرش بر شمار بسیاری از فیلم ها از جمله «شاه شیر» و «دزدان دریایی کاراییب» تجلیل شد.

کاتزنبرگ مدیر عامل کمپانی دریم ورکز نیز جایزه بهترین فیلم جهانی را برای «کرودز» برد و به تماشاگران یادآوری کرد که سومین فیلم «پاندا کونگ فو کار» در چین اکران می شود.

در حالی که مراسم اسکار امسال 7/43 میلیون نفر تماشاچی داشت، مراسم اهدای جوایز هودینگ از پرمخاطب‌ترین مراسم سینمایی جهان محسوب می‌شود و بیش از 400 میلیون نفر نیز به صورت آنلاین آن را تماشا کردند.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی،این جوایز از سال 2006 از سوی کمپانی گروه رسانه‌ای گلوبال تلنت چین اهدا می شود تا به گسترش همکاری بین سینمای چین و جهان به ویژه آمریکا کمک کند.

مقاله قبلی«ترميناتور 2» سه‌بعدي مي شود
مقاله بعدیاولیور استون افشاگری‌های «اسنودن» را فیلم می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.