جشنواره لاس پالماسِ اسپانیا، با نمایش منتخبی از آثار اصغر فرهادی، از این سینماگر پرآوازه ایرانی تقدیر می‌کند.

جشنواره بین‌المللی فیلم لاس پالماس که هر ساله در جزیره گران کاناریا، واقع در کشور اسپانیا برگزار می‌شود، در بیستمین دوره خود از اصغر فرهادی، فیلمساز ایرانی برنده دو جایزه اسکار، تقدیر خواهد کرد.

فرهادی پیش از آن‌که به فیلمسازی سرشناس در جهان تبدیل شود، در سال ۲۰۰۷ با فیلم «چهارشنبه سوری»، جایزه بهترین فیلم این جشنواره سینمایی را از آن خود کرده بود.

این کارگردان شناخته شده سینمای ایران، دعوت فستیوال اسپانیایی را قبول کرده و قرار است با مخاطبان آن از نزدیک دیدار کند. در این رویداد، علاوه بر فیلم‌های «فروشنده»، «جدایی نادر از سیمین» و «درباره الی» از فرهادی، دو فیلم جاده (۱۹۵۴) و اومبرتو دی (۱۹۵۲) به انتخاب او به نمایش درخواهند آمد.

اصغر فرهادی یک بار در سال ۲۰۱۱ و یک بار در سال ۲۰۱۶، با دو فیلم «جدایی نادر از سیمین» و «فروشنده»، جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را از آن خود کرد و به یکی از معدود کارگردانان در جهان تبدیل شد که دوبار افتخار کسب این جایزه را به دست می‌آورند.  

خبرگزاری های هنری نوشتند؛ بیستمین دوره جشنواره لاس پالماس از روز ۹ تا ۱۸ آوریل (۲۰ تا ۲۹ فروردین ۱۴۰۰) در اسپانیا برگزار می‌شود.

مقاله قبلیکره جنوبی در تلاش حل مشکل کشتی به گروگان گرفته شده توسط جمهوری اسلامی
مقاله بعدیبذراولین ابرسیاه‌چاله‌ها را احتمالا ستاره‌های بزرگ ابتدایی کاشته‌اند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.