«اد هلمز» بازيگر فيلم «خماري» براي بازي در نسخه جديد فيلم كمدي «اسلحه برهنه» دعوت شد. «هلمز» در اين فيلم نقش كاراگاه «فرانك دربين» را ايفا مي كند كه در سال 1988 «لزلي نيلسن» در آن نقش قرار گرفته بود.

«هلمز» با ايفاي نقش «استو» در فيلم «خماري» مطرح شد و پس از آن در فيلم «دفتر كار» ظاهر شد. او اخيرا فيلم «ما خانواده مايلرز هستيم» را به اكران رسانده است.

«اسلحه برهنه» براي نخستين بار دهه 80 ميلادي با بازي «لزلي نيلسن» توليد شد و در سال 1988 در قالب يك فيلم سينمايي روي پرده رفت. مجموع فروش 2 قسمت سينمايي «اسلحه برهنه» به 350 ميليون دلار رسيد.

 hämta

به گزارش سینما خبر؛ استوديوي پارامونت به عنوان مجري طرح از «توماس لنون» نويسنده دو فيلمنامه «شب در موزه» دعوت كرده است. اين پروژه هنوز كارگردان نگرفته و به زودي وارد مرحله پيش توليد مي شود.

مقاله قبلیارسال درخواست استیناف علی‌اکبری به فیلا ” دوباره از من تست بگیرید”
مقاله بعدیپیتر جکسون، «تن تن2» را تولید می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.