گفته می شود نخست وزیر اسرائیل در ملاقات با رئیس سیا خواهان پاره ای هماهنگی ها شده است؛ مقامات می گویند «ویلیام بُرنز» نیز در احتمال بازگشت جمهوری اسلامی به قرارداد ۲۰۱۵ تردید دارد.

نفتالی بنت نخست وزیر اسرائيل طی ملاقات هفتهٔ جاری با «ویلیام بُرنز» رئیس سازمان سیا به او گفت اورشلیم و واشنگتن می بایست استراتژی مشترکی برای احتمال امتناع جمهوری اسلامی از بازگشت به قرارداد هسته ای ۲۰۱۵ تنظیم کنند.

این گزارش حاکی است که مقامات اسرائيل چنین برداشت کرده اند که بُرنز نیز با وجود دولت جدید، در احتمال بازگشت جمهوری اسلامی به رعایت قرارداد تردید دارد.

تایمز اسرائیل به نقل از آکسیوس نوشت، با استناد به سخن یک مقام ارشد اسرائیلی گفته شد «تصریح این نکته از سوی نخست وزیر اهمیت داشت که وقتی ما می گوئیم بازگشت به قرارداد هسته ای ۲۰۱۵ اشتباه است، رویکرد ما ادامهٔ اتوماتیک سیاست دولت نتانیاهو نیست بلکه رویکرد متفاوتی داریم.»

بُرنز، که دیپلماتی مجّرب است، در مصالحهٔ میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی که در نهایت به قرارداد ۲۰۱۵، «معروف به برنامه جامع اقدام مشترک» میان جمهوری اسلامی و قدرت های بزرگ انجامید، نقش کلیدی داشت.

مقاله قبلیشبکه حقانی، ترسناکترین شبه نظامیان افغانستان در دولت جدید طالبان
مقاله بعدیافزایش نامتعارف قیمت‌ها در بازار اجاره
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.