استمداد پدر و مادر زندان سیاسی ایرج محمد از کمیسر عالی حقوق بشر برای فشار آوردن بر رژیم ولی فقیه برای درمان فرزند بیمارشان در زندان مرکزی زاهدان که جهت ارسال به کمیسر عالی حقوق بشر و انتشار در اختیار رسانه های قرار داده شده است.

به گزارش خبرنا مه ملی ایرانیان از  فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن نامه به قرار زیر می باشد:

به کمیساریای عالی حقوق بشرسازمان ملل متحد،

احتراما به استحضار می رساند که اینجانبان محمد محمدی ۶۵ ساله و لعیا تقی وند ۶۰ ساله والدین زندانی سیاسی ایرج محمدی می باشیم. که بر اساس یک اتهام کذب و ساختگی و در حالی که شعبه ۳۱ دیوان عالی کشور به تاریخ ۱ دی ۱۳۸۹ طی دادنامه ای فرزندمان را بی گناه دانسته بود .

دادگاه نظامی ارومیه به ریاست قاضی صمیمی و در اثر تهدیدهای ارکانهای امنیتی بخصوص حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران به مدت ۱۰ سال تبعید در زندان زاهدان محکوم گردید که اکنون ۶ سال ازمحکومیت خود را سپری نموده است.

شایان ذکر است که پسرمان در بدو دستگیری به مدت ۸ ماه در سلولهای انفرادی بازداشتگاه ۸۱ رمضان حفاظت و اطلاعات سپاه پاسداران ارومیه بازداشت بوده وبه علت شکنجه های وارده مبتلا به بیماری اعصاب و روان گردیده و تحت درمان می باشد ولی متاسفانه حالا دچار یک بیماری ناشناخته از ناحیه روده و معده شد و دچار خونریزی می باشد اما به دلایل نامعلوم و مبهمی بهداری زندان نه تنها حاضر به مدوای وی نیست، حتی مسئول بهداری زندان آقای یوسفی به پزشک معالج نیز تاکید نموده است که وی را ویزیت و درمان ننماید.اینک فرزندمان هر لحظه با خطر مرگ روبرو است و در وضعیت ناگواری بسر می برد.

لذا اینجانبان از مجامع بین المللی ، کمیساریای عالی حقوق بشر و تمام فعالین مدنی و حقوق بشر دنیا عاجزانه تقاضا مندیم که از مقامات ایران مداوا و درمان فرزندمان را خواستار گردند و یا ترتیبی اتخاذ نمایند که نامبرده با استفاده از مرخصی درمانی توسط خودمان به پزشکان مجرب معرفی شده تا بیماریش مداوا گردد.

توضیح اینکه اینجانب محمد محمدی در صورت عدم حل مشکل فرزندمان در جلوی کاخ دادگستری قوه قضاییه اقدام به خودسوزی خواهم کرد .

محمد محمدی و لعیا تقی وند

پدر و مادر زندانی ایرج محمدی

۵ آبان ۱۳۹۲

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

دبیر کل سازمان ملل متحد آقای بان کی مون

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیمهلت یک روزه برای رسیدگی به مشکلات درمانی، مانع از اعتصاب ملاقات وکلای زندانی دراویش شد
مقاله بعدییک فرمانده دیگر سپاه پاسداران ایران در سوریه کشته شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده