نامه استمداد خواهی خانواده های زندانیان عقیدتی اهل سنت که فرزندان آنها وارد چهارمین هفته اعتصاب غذای خود در زندان قزل حصار کرج شدند،از نهادهای بین المللی حقوق بشری خواستار دخالت برای لغو حکم اعدام فرزندانشان شدند.

این نامه استمداد خواهی خانواده ها جهت ارسال به نهادهای حقوق بشری ،برای انتشار در اختیار رسانه ها و اطلاع عموم  قرار داده شده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن نامه استمداد خواهی خانواده های زندانیان عقیدتی اهل سنت به قرار زیر می باشد:

ما خانواده های زندانیان جمشید و جهانگیر دهقانی ، حامد احمدی ، کمال ملایی که حدود۴ سال نیم است که بچه هایمان در زندان بسر می برند و همیشه تحت شکنجه های شدید روحی و روانی می باشند وهر لحظه در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند .

حالا حدود ۱ سال است که آنها را در زندان مواد مخدر قزل حصار نگهداری می کنند و در شرایط سختی بسر می برند . هر روز به بهانه ای آنها را اذیت می کنند. ما نمی دانیم چرا اصلا در داخل زندان مواد اند. در حالی که طبق قانون خودشان نباید آنجا باشند و باید پیش هم پرونده هایشان باشند.

حالا حدود ۲۵ روز است که دراعتصاب غذا بسر می بردند و شرایط جسمی انها در وضعیت خطر می باشد. خونریزی شدید معده دارند و به علت افت فشار چند بار تا به حال بیهوش شدند و هیچ مسئولی تا حالا پیش آنها نرفته تا به مشکلاتشان رسیدگی کند.ما نمی دانیم به چه جرمی ؟ هر روز یک اتهام به آنها می زنند .

ولی جرم بچه های ما فقط اقلیت مذهبی سنی بودن و کرد بودنشان است و فقط به خاطر عقیدشان زندانند و در این ۴ سال و نیم بچه های مان را هر مدت به یک زندان می برند و نه فقط آنها بلکه ما هم بشدت در شکنجه روحی و روانی بسر می بریم، بخاطروضعیت بچه هایمان . نمی دانیم این صدای مظلومیتمان را چطوری و به کجا برسانیم .

و هر چقدر نامه می بریم حتی به تمام نهادها ، دفتر خامنه ای ، مجلس ، رئیس جمهوری ، قوه قضاییه ، دادستانی چندین بار برده ایم ، تحصن کردیم ولی کسی جواب نمی دهد. و فقط سرکارمان می گذاریم و حالا خیلی نگران وضعیت بچه هایمان هستیم.

تقاضامندیم از تمام نهادهای حقوق بشری بین المللی که نگذارند بچه های ما را اعدام کنند ومورد اذیت و آزار قرار بدهند و بدون تعصب پیگیر پرونده بچه هایمان شوند.و از تمام رسانه ها خواستاریم بدون تعصب صدای مظلومیت ما خانوادها را برسانند و بیانیه مفید صادر نمایند .

با کمال تشکر،

خانواده های زندانیان سیاسی و مذهبی اهل سنت کردستان

۷ آذر ماه ۱۳۹۲

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه اعدام سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیگازگرفتگی دختران دانش آموز ، این بار در تهران
مقاله بعدیطرح لوگوی هما، برترین لوگوی خطوط هوایی جهان شد
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده