برد پیت با فیلم جدیدش با عنوان «غضب» که آخر هفته در آمریکای شمالی روی پرده‌ها رفت با اقبال مخاطبان روبه رو شد.

فیلم «غضب» ساخته دیوید آیر که فیلمی جنگی با بازی برد پیت است، به عنوان موفق ترین فیلم آخر هفته در آمریکای شمالی شناخته شد و با فروش 8.8 میلیون دلار در روز جمعه، موفق شد تا در اولین آخر هفته اکرانش به فروش 25 میلیون دلاری دست یابد.

این فیلم که درامی تانکی از جنگ جهانی دوم است دو ماه پیش از اکران فیلمی که همسر پیت یعنی جولی با عنوان «شکسته نشده» از قهرمانی از جنگ جهانی دوم ساخته، اکران شده است.

برای ساخت فیلم «غضب» 68 میلیون دلار هزینه شده و در آن پیت در نقش یک نظامی کار کشته ظاهر می شود که رییس خدمه یک تانک است و با پنج نیرویش تلاش می کند تا به قلب آلمان نازی بزند.

این فیلم که شیا لبوف، لوگان لرمن، مایکل پنا، جان برنتال، جیسون ایزاک و اسکات ایستوود در آن بازی می کنند همزمان در 3155 سینما در آمریکا به روی پرده رفته است.

فیلم جدید دیگر این هفته «کتاب زندگی» فیلمی از گیلرمو دل تورو است که رقیبی جدی با عنوان «دختر گمشده» را در برابر خود برای کسب جایگاه دوم داشت. هر دو فیلم با فروشی 18 میلیون دلاری در این آخر هفته در مکان دوم ایستاده اند.

با این حال «دختر گمشده» ساخته دیوید فینچر با اقتباس از رمانی پرفروش و محبوب، اکنون چند هفته است که اکران شده و از مرز 100 میلیون دلار فروش در این مدت گذشته است. در این فیلم بن افلک در نقش اصلی بازی کرده است.

انیمیشن «کتاب زندگی» ساخته 50 میلیون دلاری فاکس انیمیشن با صداپیشگی چنینگ تاتوم، کریستین اپلگیت، آیس کیوب و هکتور الیزونودو، درباره روز مرگ در مکزیک است که به عنوان جشنی ملی شناخته می شود. این انیمیشن که در 3069 سینما اکران شده روز جمعه فروشی 5 میلیون دلاری را تجربه کرد.

فیلم «غضب» ابتدا قرار بود چهاردهم ماه نوامبر اکران شود اما با تغییر زمان اکران آن به روز هفدهم ماه اکتبر، کمپانی سازنده اش تلاش کرد تا در فصل اکران پاییزی شانس بیشتری برای این فیلم برای کسب عنوان جوایز سینمایی  به دست بیاورد.

داستان فیلم در ماه‌های پایانی جنگ جهانی دوم و زمانی اتفاق می‌افتد که متحدین آخرین حملات خود درون اروپا را سازمان‌دهی می‌کنند. برد پیت نقش یک فرمانده تانک ارتش ایالات متحده آمریکا را بازی می‌کند که رهبری سربازانش را برای انجام یک ماموریت بسیار خطرناک در قلب آلمان نازی بر عهده دارد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، بیل بلاک از کمپانی کیو‌ای‌دی اینترنشنال در کنار آیر، اتان اسمیت و جان لشر مسئولیت تهیه‌کنندگی این فیلم را بر عهده داشته است. به غیر از خود برد پیت، ساشا شاپرو، آنتون لسین، الکس اوت و بن وایزبرن نیز از تهیه‌کنندگان اجرایی فیلم هستند.

مقاله قبلی«ویرانی» با جیک جیلنهال و نیومی واتس
مقاله بعدیتشکر امیدکوکبی از ۲۸ برنده جایزه نوبل: نامه شما به رهبر ایران بیانگر وجدان بیدار دانشمندان جهان بود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.