استفاده از فناوری نجومی برای محافظت از گونه‌های درحال انقراض

0
235

محققان با استفاده از تکنیک‌های نجومی که برای مطالعه روی ستاره‌های دورافتاده به کار گرفته می‌شوند، به مطالعه روی گونه‌های زیستی درحال انقراض پرداختنه‌اند.

 گروهی از دانشمندان درحال ایجاد سیستمی هستند که می‌تواند به صورت خودکار حیوانات را با استفاده از دوربینی متصل به یک پهپاد شناسایی کند. این دوربین می‌تواند حیوانات را براساس گرمایی که از بدنشان ساطع می‌شود شناسایی کند حتی اگر پوشش گیاهی میان جانداران و دوربین قرار گرفته‌باشد.

جزئیات عملکرد این دوربین جدید در نشست سالانه انجمن نجوم اروپا ارائه شده‌است. ایده استفاده از این دوربین‌ها توسط سرج ویچ فعال محیط‌زیست دانشگاه لیورپول و استیو لانگ‌مور فیزیک‌اخترشناس دانشگاه لیورپول ارائه شد. به گفته این دو محقق سیستم از توانایی بهبود دقت نظارت بر گونه‌های درحال انقراض و کمک به این گونه‌ها برخوردار است.

به گفته این دو محقق دراختیار داشتن داده‌های بیشتر و دقیق‌تر درباره آنچه بر سر حیوانات درحال انقراض می‌آید می‌تواند به بنیاد تمامی فعالیت‌های محافظتی تبدیل شود. درحال حاضر تخمین‌های انجام شده توسط فعالان زیست‌محیطی به واسطه شمارش فیزیکی انجام می‌شوند که از دقت بالایی برخوردار نیست زیرا ممکن است حیوانات در مکان‌هایی حضور داشته‌باشند که برای شمارشگران غیرقابل دسترس باشد.

همچنین مهاجرت گونه‌ها نیز می‌تواند در سرشماری حیوانات دردسرساز شود و شمارش براساس نشانه‌های حضور جانداران،‌ مثلا شمارش حدسی براساس تعداد لانه جانداران نیز فرایندی بسیار زمان‌بر و پردردسر است. از این رو محققان دانشگاه استنفورد با کمک گرفتن از فناوری‌های نجومی سیستمی برای ردیابی حیوانات با کمک دوربین‌های مادون سرخ ابداع کردند.

آزمایش این نسخه اولیه فناوری در باغ‌وحش چستر و پارک سافاری نوزلی نشان داد که این سیستم می‌تواند براساس دمای بدن، حیوانات را سرشماری کند حتی اگر حیوانات زیر درختان پنهان شده‌باشند. تنها مشکل این فناوری دشواری در شناسایی نوع گونه‌ها است به ویژه اگر سرشماری از فاصله بسیار دور انجام شود. از این رو لانگ‌مور با استفاده از فناوری که از آن برای شناسایی ابعاد و سن ستاره‌های دورافتاده براساس دمای آنها به کار گرفته می‌شود، سیستم جدید ویچ را تکمیل کرد.

براساس گزارش همشهری به نقل از  BBC، نسخه جدید این سیستم اکنون می‌تواند با استفاده از داده های دمایی نوع گونه‌ها را نیش شناسایی کند زیرا به گفته ویچ هر گونه، ردپای دمایی منحصر‌به‌فردی دارد و همین الگو می‌تواند برای شناسایی آنها به کار گرفته شود. این سیستم همچنین می‌تواند درباره سلامت جانداران نیز اطلاعاتی در اختیار دانشمندان قرار دهد زیرا درصورتی که بخشی از بدن جانداری مجروح باشد، درخشان تر از دیگر بخش‌های بدن دیده می‌شود. بدن حیوانات بیمار نیز دمای متفاوتی دارد و برهمین اساس امکان تشخیص سلامت یا بیماری جانداران به وجود می‌آید.