کشور ژاپن برای برگزاری المپیک ۲۰۲۰ توکیو با کمک شرکت “اینتل” قصد دارد از دوربین‌های سه‌بعدی ردیابی ورزشکاران استفاده کند تا در مسابقات حساس و نزدیک نظیر دو ۱۰۰ متر به کمک داوران بیایند.

“اینتل” قصد دارد سیستمی با عنوان “ردیابی سه‌بعدی ورزشکار”(۳DAT) را به المپیک ۲۰۲۰ برساند.

این شرکت اعلام کرد که سیستم “۳DAT” از ۴ دوربین برای تصویربرداری از ورزشکاران در دو ۱۰۰ متر و سایر مسابقات وابسته به سرعت و حساس استفاده خواهد کرد. سپس الگوریتم‌ها، بیومکانیک حرکات ورزشکاران را تجزیه و تحلیل کرده و آنها را در صحنه‌های آهسته و تکرارها پخش می‌کنند.

اینتل قبلا وعده‌های بزرگی برای المپیک ۲۰۲۰ توکیو داده است. پیش از این نیز اعلام کرده بود که در حال کار بر روی یک شبکه ۵G برای این بازی‌ها است و شانس خوبی وجود دارد که در مراسم افتتاحیه شاهد نمایش نوری دیگری توسط پهپادها باشیم.

اینتل همچنین اظهار داشت که با کمیته بین المللی المپیک(IOC) کار می‌کند تا آموزش واقعیت مجازی(VR) را به کارمندان بازی‌های تابستانی منتقل کند. این سیستم مدل‌های VR از مکان‌های رقابت ایجاد می‌کند و از تراشه‌های پردازنده Core i۵ اینتل در سیستم تشخیص چهره موسوم به “NeoFace” استفاده می‌شود که برای شناسایی بیش از ۳۰۰ هزار نفر در این بازی‌ها از جمله ورزشکاران، خبرنگاران و کارمندان به کار گرفته می‌شود.

البته اینتل از فناوری واقعیت مجازی برای بهبود تجربه مشاهده بازی‌های المپیک در گذشته نیز استفاده کرده است، اما خیلی خوب پیش نرفته است.

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، اکنون این شرکت به خوبی روی این فناوری کار کرده است، اما ما باید تا ژوئیه سال ۲۰۲۰ صبر کنیم تا ببینیم که آیا تلاش‌های اینتل در سیستم “۳DAT” یا فناوری واقعیت مجازی به تفاوت چشمگیری رسیده است یا خیر.

مقاله قبلیساخت ربات شناگر با نوعی هیدروژل
مقاله بعدیقیمت ارز مسافرتی ارزان شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.