پژوهش جدید “دانشگاه هاروارد” نشان می‌دهد که استفاده از ابزار می‌تواند به کلاغ‌ها کمک کند تا رفتار خوشبینانه‌تری از خود نشان دهند.

در باهوش بودن کلاغ‌ها شکی وجود ندارد و بسیاری از توانایی‌های آنها تا به امروز ثابت شده است اما نکته مهم دیگری که درباره کلاغ‌ها وجود دارد این است که آنها از معدود موجوداتی هستند که می‌توانند ابزار بسازند.

“داکوتا مک‌کوی”(Dakota McCoy)، دانشجوی “دانشگاه هاروارد”(Harvard University) و “جرج پوتنام”(George Putnam)، استاد زیست‌شناسی این دانشگاه، در بررسی‌های خود دریافتند که کلاغ‌ها پس از به کار بردن ابزار، خوش‌بینانه‌تر رفتار می‌کنند.

مک‌کوی گفت: پژوهش ما نشان می‌دهد همانطور که ما از برخی سرگرمی‌ها مانند حل کردن جدول لذت می‌بریم، کلاغ‌ها هم به سادگی از به کار بردن یک ابزار لذت می‌برند. این نتایج نشان می‌دهند که در مغز کوچک کلاغ‌ها، اتفاقاتی بیش از حد تصور ما رخ می‌دهند. آنها از انجام دادن کاری که در آن مهارت دارند، برای انجام دادن آن آموزش دیده‌اند و آن را مکررا انجام می‌دهند، لذت می‌برند.

اگرچه پیش از این نیز ابزاری در قلمرو حیوانات به کار رفته‌اند اما این پژوهش نشان می‌دهد که کلاغ‌های “کالدونیای جدید”(New Caledonian) می‌توانند چندین نوع ابزار پیچیده بسازند و آنها را به شکل مرتبی اصلاح کنند.

مک‌کوی ادامه داد: من فکر می‌کنم که ما تمایل داریم برای حیوانات به خصوص حیوانات باهوش، یک جنبه انسانی در نظر بگیریم. این موضوع نشان می‌دهد که حیوانات هم واکنش‌ها و حالت‌های احساسی دارند و یکی از این احساسات، احساس خوشحالی حاصل از انجام دادن کار است.

وی افزود: هنگامی که کلاغ‌ها از ابزار استفاده می‌کنند، احساس خوبی به آنها دست می‌دهد و نسبت به ادامه کار تشویق می‌شوند. شاید خوشحالی حاصل از انجام شدن کار، میان انسان و کلاغ مشترک باشد اما تفاوت آنها در این است که کار را به خاطر جایزه انجام نمی‌دهند و از فرآیند انجام شدن کار لذت می‌برند.

مک‌کوی و همکارانش برای درک احساس کلاغ‌ها نسبت به استفاده از ابزار، آزمایشی را طراحی کردند تا میزان خوش‌بینی آنها را آزمایش کنند. پژوهشگران، کلاغ‌ها را در آزمایشگاه با استفاده از یک جعبه کوچک آموزش دادند. هنگامی که جعبه در سمت چپ میز قرار می‌گرفت، جایزه بزرگی مانند سه قطعه گوشت در بر داشت اما هنگام قرار گرفتن در سمت راست، جایزه کوچک‌تری مانند یک قطعه کوچک گوشت در آن بود.

پس از اینکه کلاغ‌ها توانستند تفاوت میان این دو مورد را درک کنند، پژوهشگران جعبه را وسط میز قرار دادند. اگر پرنده‌ها به سرعت جعبه برای جستجوی جعبه اقدام می‌کردند، خوش‌بین بودن آنها مشخص می‌شد و اگر صبر می‌کردند یا اصلا به سراغ جعبه نمی‌رفتند، بدبینی خود را نشان می‌دادند.

برای اینکه احساس کلاغ‌ها در مورد به کار بردن ابزار مشخص شود، آزمایش‌های بسیاری طی چند روز روی آنها صورت گرفت که در یکی از آنها باید ابزاری را برای خارج کردن گوشت از جعبه به کار می‌بردند.

نتایج آزمایش نشان داد که به کار بردن ابزار موجب می‌شود که کلاغ‌ها زودتر به سراغ جعبه بروند و اشتیاق بیشتری را از خود نشان دهند.

مک‌کوی اضافه کرد: یافته‌های ما نشان می‌دهند که یکی از راه‌های بازگرداندن شادی به حیوانات، این است که شرایطی برای آنها فراهم شود تا از مهارت‌های خود استفاده کنند و به اهدافی برسند.

به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، این پژوهش، در مجله “Current Biology” به چاپ رسید.

مقاله قبلیراسل کرو در نقش راننده عصبانی دیده شد
مقاله بعدیجمهوری اسلامی محمولۀ نفت کشتی “آدریان دریا ا” ‌ را روی دریا فروخت؛ هویت خریدار معلوم نیست
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.