برگزیدگان هجدهمین جشن خانه سینما معرفی شدند. شامگاه دوشنبه ۲۲ شهریور ماه مراسم هجدهمین جشن خانه سینما با حضور هنرمندان و اصحاب رسانه در میدان مشق برگزار شد.

به گزارش مهر؛ برگزیدگان هجدهمین جشن خانه سینما به شرح زیر است:

جایزه بهترین عکس: محمد بدرلو برای فیلم اعترافات ذهن خطرناک من

تندیس بهترین جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان برای فیلم ایستاده در غبار

تندیس بهترین چهره‌پردازی: شهرام خلج برای فیلم ایستاده در غبار

تندیس بهترین طراح لباس: غزاله معتمد برای فیلم ابد و یک روز

تندیس بهترین صداگذاری: آرش قاسمی برای فیلم خشم و هیاهو

تندیس بهترین صدابرداری: امین میرشکاری برای فیلم ابد و یک روز

تندیس بهترین طراح صحنه: امیرحسین قدسی برای فیلم اژدها وارد می‌شود

تندیس بهترین جلوه‌های ویژه بصری: هادی اسلامی برای فیلم بادیگارد

تندیس بهترین موسیقی متن: کارن همایونفر برای فیلم بادیگارد

تندیس بهترین تدوین: بهرام دهقانی برای فیلم ابد و یک روز

تندیس بهترین فیلمبرداری: هومن بهمنش برای فیلم اژدها وارد می‌شود

تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: نوید محمدزاده برای فیلم ابد و یک روز

تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل زن: فرشته صدرعرفایی برای فیلم کوچه بی نام

تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد: پیمان معادی برای فیلم ابد و یک روز

تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن: باران کوثری برای فیلم کوچه بی نام

تندیس بهترین فیلمنامه اقتباسی: ناهید طباطبایی و حمیدرضا قطبی برای فیلم جامه دران

تندیس بهترین فیلمنامه: سعید روستایی برای فیلم ابد و یک روز

تندیس بهترین کارگردانی: سعید روستایی برای فیلم ابد و یک روز

تندیس بهترین فیلم: حبیب والی نژاد برای فیلم ایستاده در غبار

مقاله قبلیدومین مدال طلای ایران بر سینه فرزین درخشید
مقاله بعدیتام هنکس و کلینت ایستوود در صدر باکس آفیس آمریکا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.