عضو کمیته‌ اجرایی فیفا از احتمال کاهش سهمیه قاره اروپا و افزایش سهمیه قاره آفریقا برای جام جهانی 2018 خبر داد.

جام جهانی 2018 قرار است در روسیه برگزار شود. در حالی که هنوز مکانیزم مرحله انتخابی این جام مشخص نشده، تئو سوانسینگر، رییس سابق فدراسیون آلمان که عضو کمیته‌ اجرایی فیفا نیز هست، عنوان کرد قاره اروپا به احتمال زیاد با کاهش سهمیه در جام جهانی روبرو خواهد شد.

در جام جهانی 2014 برزیل 13 تیم از قاره اروپا و پنج تیم از قاره آفریقا حضور داشتند در حالی که قاره آسیا مانند سال گذشته چهار و نیم سهمیه داشت، قاره آمریکای مرکزی و شمالی سه و نیم سهمیه، اقیانوسیه نیم سهمیه و آمریکای جنوبی چهار و نیم سهمیه.

اکنون به نظر می‌رسد فیفا قصد دارد تا سهمیه قاره ها را در جام جهانی 2018 تغییر دهد و با کم کردن سهمیه قاره اروپا، سهمیه قاره آفریقا را افزایش دهد.

سوانسینگر ادامه داد: سپ بلاتر می‌داند که خیلی‌ها از سهمیه بندی قاره‌ها ناراحت هستند و می‌خواهند سهمیه قاره آفریقا را افزایش یابد. خود بلاتر نیز می‌داند که سهمیه قاره آفریقا کم است و باید افزایش پیدا کند و این افزایش می‌تواند در انتخابی جام جهانی 2018 صورت گیرد.

به گزارش ایسنا؛ سه جام جهانی قبلی را تیم‌های اروپایی فتح کردند. آخرین باری که یک تیم اروپایی نتوانسته در جام جهانی قهرمان شود به سال 2002 باز می‌گردد که برزیل موفق شد در فینال با دو گل آلمان را شکست دهد. در صورتی که تغییری در مکانیزم انتخابی جام جهانی 2018 صورت نگیرد، 53 کشور عضو اتحادیه اروپا برای حضور در جام جهانی تلاش کنند تا در نهایت 13 تیم به این رقابت‌ها صعود کنند.

مقاله قبلیپس از عراق، بازي در سوريه نيز شيرين مي شود؛ كردها توجه كنند، كوباني تنها طعمه اي است براي داعش
مقاله بعدینجات کوبانی از سقوط توسط بمباران مؤثر ائتلاف
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.