جایزه افتخاری فیلم اروپا به کریستوف والتز و شارلوت رمپلینگ اهدا خواهد شد.

 در مراسم جوایز فیلم اروپا که قرار است در ماه دسامبر (آذر) در برلین به برندگان اهدا شود، دو جایزه افتخاری نیز به کریستوف والتز، بازیگر اتریشی و شارلوت رمپلینگ بازیگر بریتانیایی اهدا خواهد شد.

 در این مراسم جایزه دستاورد اروپایی در سینما ی جهان به کریستوف والتز داده خواهد شد که عملاً فقط شش سال از ظهور او به عنوان یک پدیده بازیگری سینما پس از بازی در نقش یک افسر نازی بدطینت و بذله‌گو در فیلم «اراذل بی‌آبرو» می‌گذرد.

کریستوف والتز 59 ساله و متولد وین از آن زمان در فیلم‌هایی مانند «جانگو زنجیر گسیخته»، «کشتار» و «چشمان بزرگ» بازی کرده است و دو هفته دیگر قرار است در نقش منفی اصلی فیلم «اسپکتر»، شخصیتی به نام اوبرهاوزر که رئیس باند تبهکاری و سازمان تروریستی اسپکتر و بزرگترین دشمن جیمز باند، مأمور 007 سرویس مخفی انگلستان است و احتمالاً به دست باند تکه تکه خواهد شد، به روی پرده بیاید.

کریستف والتز متولد 1956 در شهر وین اتریش از سال 1977 بازی در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی آلمانی زبان را شروع کرد و از جمله در دو اپیزود از سریال «درک» که در سال‌های قبل در ایران نیز پخش می‌شد، در سال‌های 1986 و 1988 بازی کرد.

وی پس از سال‌ها حضور در تعداد زیادی از فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی، بالاخره با ایفای نقش یک افسر خبیث نازی در «اراذل بی‌آبرو» ساخته کوئنتین تارانتینو در سال 2009 و دریافت جوایز اسکار، بفتا و گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد نقش مکمل در این فیلم به شهرت جهانی رسید و در اسکار سال 2012 نیز همین جوایز را برای بازی در فیلم دیگر همین کارگردان، «جانگو زنجیر گسیخته» دریافت کرد.

والتز در سال‌های اخیر همچنین در «کشتار» رومن پولانسکی، «آب برای فیل‌ها»، «سه‌تفنگدار» و «زنبور سبز»، «چشمان بزرگ» تیم برتون و «رئیس‌های وحشتناک 2» بازی کرده است و «لاله تا ابد» و «اسپکتر» را آماده نمایش دارد و در تدارک بازی در «تارزان» است.

635797366478322439

شارلوت رمپلینگ

همچنین در مراسم اهدای جوایز فیلم اروپایی که 12 دسامبر (21 آذر) در برلین آلمان برگزار می شود، شارلوت رمپلینگ بازیگر 69 ساله انگلیسی جایزه دستاورد هنری یک عمر را دریافت خواهد کرد. وی از سال 1965 در سینما فعال بوده و تاکنون پنج بار نامزد دریافت جوایز فیلم اروپا شده و در سال 2003 برای بازی در فیلم «استخر شنا» به کارگردانی فرانسوا اوزون برنده این جایزه شده است.

به گزارش آنا به نقل از هالیوود ریپورتر؛ از جمله فیلم‌های او می‌توان به «باربر شبانه»، «به سوی جنوب»، «خاطرات استارداست» و «ملانکولیا» اشاره کرد. شارلوت رمپلینگ سال گذشته برای بازی در فیلم «45 سال» برنده خرس نقره‌ای بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم برلین شد.

مقاله قبلیسی ان ان: سقوط موشک های کروز روسیه در خاک ایران
مقاله بعدیمقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸؛ ایران مقابل عمان به تساوی رسید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.