رئیس جمهور آلمان تلگرامی انتقادی را به سفارت آلمان در ایران ارسال کرد.گفته می‌شود این پیام بدون تأیید اشتاین‌مایر به مقامات جمهوری اسلامی تحویل داده شد. دلیل این “اشتباه” مشکلات ارتباطی دفتر ریاست جمهوری در برلین اعلام شده است.

رسانه‌های آلمانی زبان از “اشتباهی ناخوشایند” می‌نویسند که دفتر رئیس‌جمهوری آلمان در رابطه با پیام تبریک فرانک اشتاین‌مایر، رئیس جمهور این کشور به حسن روحانی به مناسبت پیروزی انقلاب اسلامی در روز ۲۲ بهمن‌ماه امسال مرتکب شده است.

روزنامه‌ی”تاگس اشپیگل” به نقل از محافل نزدیک به دفتر ریاست جمهوری می‌نویسد، رئیس جمهور آلمان در واقع امسال برخلاف رویه معمول، به دلیل تحولات جاری در ماه‌های گذشته، قصد ارسال پیام تبریک به جمهوری اسلامی را نداشت اما بروز یک اشتباه در این تصمیم اختلال ایجاد کرد.

ابتدا در دفتر رئیس‌جمهور این بحث درمی‌گیرد که پیام نفرستادن بهتر است  یا پیامی با مضمونی انتقادی ارسال شود. در رابطه با گزینه اول متنی هم آماده می‌کنند و به سفارت آلمان در تهران ارسال می‌کنند تا به موقع به مقام‌های جمهوری اسلامی تحویل شود. اما روز ۷ فوریه، نهایتا اشتاین مایر تصمیم می‌گیرد که هیچ پیامی به تهران ارسال نکند. ولی ظاهرا کار از کار گذشته بوده است و سفارت قبلا همان پیام انتقادی را دو روز پیش‌تر تحویل مقام‌های جمهوری اسلامی داده بوده است. این در حالی است که رئیس جمهور گفته بوده است که ارسال یا عدم ارسال پیام را صراحتا اعلام خواهد کرد و بعد از این اعلام باید عمل شود، نکته‌ای که “از سوی دفتر ریاست جمهوری اما به وضوح به سفارت آلمان در تهران ابلاغ نشده است”..

سفیر آلمان در تهران متعاقبا طرف ایرانی را از این موضوع که امسال پیام تبریکی از سوی رئیس جمهور آلمان دریافت نخواهند کرد و همچنین این موضوع که تحویل سهوی متن بدون تأیید نهایی رئیس جمهور صورت پذیرفته است، مطلع کرده است.

جمهوری اسلامی در ماه‌های گذشته، روزهای ناآرامی را پشت سر گذاشته است. جرقه‌ی اعتراضات آبانماه در ایران که با اعلام افزایش بهای سوخت زده شد، به گفته‌ی برخی منابع بیش از هزاران کشته در پی داشت. مقامات جمهوری اسلامی تاکنون اطلاعاتی در مورد شمار کشته‌های اعتراضات آبانماه منتشر نکرده‌اند.

چندی پس از این حوادث و با بالاگرفتن اعتراض‌ها در ایران به ویژه از سوی خانواده‌های کشته‌شدگان و بازداشتی‌های آبانماه، کشته شدن هدفمند قاسم سلیمانی به دست آمریکا در عراق نگاه‌ها را متوجه سمتی دیگر کرد؛ آغاز فصل تازه‌ای از تنش‌ها میان ایران و آمریکا. تنش‌ میان این دو کشور که با حملات تلافی‌جویانه ایران به پایگاه‌های آمریکایی در عراق همراه بود، به شلیک به گفته مقامات جمهوری اسلامی “غیرعمدی” به هواپیمای مسافربری اوکراینی و کشته شدن ۱۷۶ سرنشین آن ختم شد.

با توجه به این تحولات، پیش‌تر در هشتم فوریه (۱۹ بهمن‌ماه) خبرگزاری آلمان هم در گزارشی از عدم ارسال پیام تبریک از سوی فرانک اشتاین مایر به مناسبت سالروز پیروزی انقلاب در ایران خبر داده بود.

به گزارش دویچه وله؛ سال گذشته به مناسبت چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، رئیس جمهور آلمان پیام تبریکی برای رئیس جمهور جمهوری اسلامی ارسال کرد که در آن اشتاین مایر به مقامات جمهوری اسلامی، “تبریکات صمیمانه”از جمله “از سوی مردم کشورش” را ابلاغ کرده بود. پیام تبریک اشتاین مایر سال گذشته با انتقادهای فراوانی در آلمان روبرو شد.

مقاله قبلیوزیر دفاع اسرائیل: با آمریکا برای مقابله با جمهوری اسلامی تقسیم کار کرده‌ایم
مقاله بعدیچه کسی اسکوچیچ را سرمربی تیم ملی کرد؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.