رئیس جمهور ترکیه گفت که آمریکا با حضور و اقدام در سوریه مشغول انجام برنامه‌هایی علیه ترکیه، ایران و شاید روسیه است. او از آمریکا خواست که از سوریه خارج شود. همزمان سازمان ملل خواهان توقف درگیری‌ها در سوریه شده است.

 ترکیه، روسیه، جمهوری اسلامی و آمریکا به شدت در جنگ داخلی در سوریه سهیم هستند. ترکیه که نگران افزایش اهمیت سیاسی و نظامی کردها و متحد شدن آنها در کشورهای خاورمیانه است، با حمله به کردهای سوریه جبهه جدیدی را در این کشور گشوده است.

رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه،  واشنگتن را متهم کرده است که با حضور و اقدامات خود در  سوریه، علیه جمهوری اسلامی، روسیه و ترکیه برنامه‌هایی دارد.

اردوغان که روز سه‌شنبه ۶ فوریه در جمع اعضای پارلمانی حزب حاکم عدالت و توسعه سخن می‌گفت، انگیزه و تمایل ترکیه را “بازگرداندن منبج به صاحبان اصلی آن” عنوان کرد و از آمریکا خواست که منطقه را ترک کند.

دولت آنکارا پیش‌تر هم از احتمال کشیده شدن عملیات عفرین به منطقه کردنشین منبج سخن گفته و به واشنگتن درباره تقابل میان نیروهای ترکیه و آمریکا هشدار داده بود. این شهر که در استان حلب قرار دارد، با کمک نظامیان آمریکا و شبه‌نظامیان کرد “یگان‌های مدافع خلق” اداره می‌شود.

اردوغان همچنین از تداوم عملیات نیروهای ترکیه در عفرین و ادلب سخن گفت.

جمهوری اسلامی در پی حمله ترکیه به سوریه، از مقامات این کشور خواسته است که به تهاجم علیه شبه‌نظامیان کرد “یگان‌های مدافع خلق” پایان دهند. جمهوری اسلامی بر این نظر است که این اقدام ترکیه می‌تواند به بی‌ثباتی و افزایش تروریسم در منطقه کمک کند. این در حالی است که بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند که اقدام ترکیه بدون چراغ سبز یا سکوت روسیه و جمهوری اسلامی نبوده و تضعیف کردهای متحد آمریکا در راستای منافع جمهوری اسلامی و روسیه و رژیم اسد هم است.

 “یگان‌های مدافع خلق” کرد سوریه که حال هدف عملیات تهاجمی ارتش ترکیه قرار گرفته‌اند، متحد آمریکا هستند. جمعیت کردهای سوریه حدود یک میلیون نفر است. مهم‌ترین بازوی نظامی کردهای سوریه “یگان‌های مدافع خلق” هستند که ترکیه آنها را متحد “حزب کارگران کردستان” ترکیه می‌داند.

حزب کارگران کردستان ترکیه از سال‌ها پیش وارد نبرد مسلحانه با دولت ترکیه شده است و گروهی از رهبران آن در سال‌های دهه ۱۹۸۰ از ترکیه به سوریه گریختند.

سازمان ملل متحد خواستار آتش بس فوری در سوریه شد

سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه  ۶ فوریه در ژنو اعلام کرد که خواستار آتش‌بس فوری چهارهفته‌ای در سوریه است تا از این راه کمک‌رسانی به مردم محروم در مناطق جنگ‌زده آغاز شود.

خواست سازمان ملل متحد مبنی بر آتش‌بس چهارهفته‌ای در سوریه در حالی است که ارتش سوریه حملات هوایی خود را به مناطق شورشیان مخالف دولت در شمال غرب این کشور و همچنین منطقه دمشق ادامه می‌دهد.

کارشناسان سازمان ملل در همین رابطه در حال بررسی گزارش‌هایی هستند درباره استفاده ارتش سوریه از سلاح‌های شیمیایی علیه غیرنظامیان در مناطق جنگ‌زده.

ارتش ترکیه نیز در نزدیکی حلب با نیروهای شورشی در نبرد است.  ترکیه نیروهایش را برای مبارزه با شبه‌نظامیان کرد “یگان‌های مدافع خلق” (YPG) به عفرین در شمال سوریه نیز گسیل داشته است. ارتش ترکیه اعلام کرد که یک سرباز این کشور در پی حمله موشکی شورشیان سوریه کشته شده است. در این گزارش آمده است که پنج نفر دیگر نیز در پی این حمله زخمی شده‌اند.

ارتش ترکیه در نظر دارد تجهیزات نظامی خود را در منطقه میان شورشیان و ارتش سوریه مستقر کند. گفته می‌شود که مبنای این اقدام ترکیه موافقت‌نامه‌ای است که میان روسیه، ترکیه و ایران برای کاهش درگیری‌ها در منطقه امضا شده است.

این موافقت‌نامه اما در ماه دسامبر سال گذشته میلادی (۲۰۱۷) بیشتر محتوای خود را از دست داد، زیرا در همین زمان حملات ارتش سوریه با حمایت روسیه به مراکز شورشیان در ادلب آغاز شد.

” دیگر مرکز امنی وجود ندارد”

نیروی هوایی سوریه روز سه‌شنبه به مقر شورشیان در منطقه ادلب حمله کرد. گروه “ناظران حقوق بشر سوریه” که مرکز آن در بریتانیاست، اعلام کرده است که دست‌کم پنج نفر در پی این حمله در روستایی در ۴۰ کیلومتری شهر ادلیب کشته شدند.

این گروه همچنین اعلام کرده است که در جریان حمله نیروی هوایی سوریه به غوطه شرقی در حومه دمشق نیز ۲۵ نفر کشته شده‌اند.

پائولو سرجیو پینهیرو، رئیس کمیسیون بین المللی تحقیق در باره نقض حقوق بشر در سوریه، درباره این حمله اعلام کرده است که به هنگام استقرار نیروهای دولتی در غوطه شرقی این منطقه از طرف نیروی هوایی سوریه بی‌سبب بمباران شده است.

رئیس کمیسیون بین‌المللی تحقیق در باره نقض حقوق بشر در سوریه تاکید کرده که نیروهای دولتی آگاهانه مردم این منطقه را گرسنه نگاه می‌دارند.

به گزارش دویچه وله؛ سازمان ملل متحد خواستار آن است که با آغاز آتش‌بس چهارهفته‌ای در سوریه زخمیان و بیماران برای مداوا از مناطق جنگ‌زده خارج شوند. این سازمان جهانی در بیانیه‌اش هفت منطقه را در سوریه جنگ‌زده اعلام کرده که از جمله آنها شهر عفرین در شمال غربی حلب است.

مقاله قبلیباقر نمازی با وجود توصیه مرخصی سه ماهه پزشک به زندان اوین بازگردانده شد
مقاله بعدیآرش محمدی جوان کفن‌پوش مسلح حمله ور به دفتر ریاست جمهوری در تهران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.