اد رویس رئیس کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان ایالات متحده جمهوری اسلامی  را متهم کرد که دست به «اقدام زبونانه بازداشت شهروندان خارجی بر اساس اتهام‌های جعلی» می‌زند و در تناقض با کنوانسیون بین المللی ضد گروگان گیری، از آنها به عنوان گروگان برای باج گیری استفاده می‌کند.

آقای رویس روز چهارشنبه در سخنانی در صحن مجلس نمایندگان گفت «آمریکایی‌هایی که قبلا توسط جمهوری اسلامی زندانی شده‌اند گفته‌اند به آنها شوک الکتریکی زده شده، شلاق خورده، و در سلول انفرادی نگهداری شده‌اند. آنها اغلب از دسترسی به خدمات پزشکی محروم بوده و پیوسته مجبور به خوابیدن بر روی زمین بودند، البته اگر اجازه خوابیدن داشتند.»

وی در این نشست – که برای گفت‌وگو بر سر قطعنامه‌ای برگزار شد که خواستار آزادی بی‌قید و شرط آمریکایی‌هایی است که به دلایل سیاسی در جمهوری اسلامی زندانی شده‌اند – گفت «سیامک و باقر نمازی و زیو ونگ از شهروندان ایالات متحده، و نزار زاکا که اقامت دائم آمریکا را دارد، پس از آن که به غلط متهم به جاسوسی و همدستی با دولت متخاصم شدند، در حال حاضر در جمهوری اسلامی زندانی هستند.»

رئیس کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا با یادآوری این که پس از گذشت بیش از ۱۰ سال همچنان از رابرات لوینسون دیگر شهروند آمریکایی که در جمهوری اسلامی ناپدید شده بود اثری نیست، تاکید کرد که «رژیم (ایران) ابدا به تعهدات خود برای کمک به بازگشت او به خانه عمل نکرده است.»

آقای رویس افزود «چرا جمهوری اسلامی تمایل به بازداشت آمریکایی‌ها با اتهام‌های ساختگی و سیاسی دارد؟ زیرا رژیم جمهوری اسلامی معتقد است می‌تواند، بر خلاف کنوانسیون بین المللی ضد گروگان گیری، از شهروندان آمریکا به عنوان اهرم فشار برای مصالحه بر سر خواسته‌هایی مانند باج یا کاهش تحریم‌ها استفاده کند.»

کنوانسیون بین المللی ضد گروگان گیری در سال ۱۹۷۹ میلادی توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد تصویب شد و ۱۷۶ کشور مختلف جهان، از جمله جمهوری اسلامی ایران که در سال ۲۰۰۶ به آن پیوست، آن را امضا کرده‌اند.

به گزارش صدای آمریکا؛ اد رویس همچنین گفت «هفته گذشته، دولت (ایالات متحده) از جمهوری اسلامی خواست یا این آمریکایی‌ها را که ناعادلانه بازداشت شده اند را آزاد کند، یا با پیامدهای جدی و جدیدی روبرو شود. ما از اقدامات دولت تقدیر می‌کنیم، و به وسیله این قطعنامه خواهان ادامه توجهات به این موضوع، تا وقتی که همه آنها سالم به خانه بازگردند، هستیم.»

مقاله قبلیکشف فسیلی از اولین بستگان خونگرم انسان
مقاله بعدیدو فیلم نماینده ایران در ونیز 2017 شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.