جايزه طنز مارك تواين به ادی مورفی كمدين مشهور رسيد.

 این كمدین به دنبال ویل فارل و ریچارد پریور به عنوان برنده جایزه طنز مركز كندی در واشنگتن انتخاب شد.

وی كه به عنوان برنده جایزه مارك تواین ۲۰۱۵ كه برای طنز آمریكایی اهدا می‌شود انتخاب شده، اولین ستاره سینماست كه در چهار سال اخیر این جایزه معتبر را به خانه می‌برد.

این جایزه پیش از این در سال ۲۰۱۱ به ویل فارل و در سال ۲۰۱۰ به تینا فی اهدا شده بود. دو سال گذشته بازیگران تلویزیون جی لنو و كارول برنت این جایزه را دریافت كرده بودند. ریچارد پریور، ووپی گلدبرگ و استیو مارتین از برندگان سال‌های دورتر این جایزه بوده اند.

مورفی ۵۴ ساله در وب سایت خودش نوشت: واقعا از این كه از سوی مركز كندی چنین افتخاری نصیبم شده و به گروه دریافت كنندگان قبلی این جایزه پیوسته‌ام، خوشحالم.

این بازیگر كه زمانی برای حضور در شوهای طنز شبانه تلویزیونی شهرت داشت در دهه ۱۹۸۰ با بازی در فیلم‌های پرفروشی چون «پلیس بورلی هیلز» شهرت جهانی كسب كرد. او در سال ۱۹۹۶ در كمدی «پروفسور ناتی» و سپس برای صدای الاغ انیمیشن «شرك» محبوب‌تر از همیشه شد. او كه فیلم‌های ناموفقی مثل كمدی علمی تخیلی «ماجراهای پلوتو نش» را در سال ۲۰۰۲ تجربه كرد، قرار است بار دیگر در نقش اكسل فولی و در چهارمین قسمت «پلیس بورلی‌هیلز» بازی كند.

 به گزارش مهر به نقل از گاردین، مورفی در مراسم رسمی اهدای این جایزه كه در مركز جان اف كندی در تاریخ ۱۸ اكتبر برگزار می‌شود، جایزه خود را دریافت خواهد كرد.

مقاله قبلیداستان یک بازی محبوب کامپیوتری فیلم می‌شود
مقاله بعدیروایتی از تجاوز دو مامور عربستانی به دو نوجوان ایرانی و فایل صوتی گفتگو با خانواده‌ها
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.