بهزاد شیشه‌گران برای روز بزرگداشت فردوسی، یک پوستر طراحی کرد.

این گرافیست و نقاش در یادداشتی که در توضیح پوسترش نوشته، آورده‌ است: «25 اردیبهشت روز بزرگداشت ابوالقاسم فردوسی، پدید آورنده‌ی بزرگترین رزم‌نامه‌ی جهان است و همه ساله در این روز آئین‌های بزرگداشت فردوسی و شاهنامه در دانشگاه‌ها و نهادهای پژوهشی کشور برگزار می‌شود.

نام و آوازه‌ی فردوسی در سراسر جهان ستوده شده است تا جایی که سعدی شیرازی به نیکی و احترام از فردوسی یاد می‌کند و بارها از قهرمانان کتاب شاهنامه در آثار خود نام برده است و بیتی از شاهنامه را در کتاب بوستان عیناً نقل می‌کند.

چه خوش گفت فردوسی پاکزاد          که رحمت بر آن تربت پاک باد

میازار موری که دانه کش است         که جان دارد و جان شیرین خوش است

من نیز به پاس امروز و تقدیر از آفرینش‌های ستودنی این شاعر بزرگ، پوستری از سیمای او که در سال 1380 طراحی شده و از مجموعه‌ی مشاهیر ایران و جهان است را با نگاهی دیگر در سال 93 اجرا کرده‌ام و به فردوسی بزرگ پیشکش می‌کنم.»

شیشه‌گران درباره‌ی کارهایش توضیح داد: این پوستر و تعداد کثیری از پوسترهای دیگری که تا کنون درباره‌ی مسائل سیاسی، فرهنگی و اجتماعی از قبل از انقلاب تاکنون طراحی کرده‌ام و در ایران و خارج از ایران به نمایش درآمده‌اند، تماماً بدون سفارش و بدون حمایت از جایی و یا کسی و با وجود مصائب و مشکلات بسیار طراحی، چاپ و انتشار یافته‌اند. همه‌ی تلاش خود را کردم تا شاید نسبت به مسائل فرهنگی و اجتماعی جامعه‌ی خود ادای دین کرده‌ باشم.

به گزارش ایسنا؛او افزود: البته معتقدم حمایت از فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی، وظیفه‌ی دولت‌هاست و تاکنون مغفول مانده است.

مقاله قبلیآغاز پیش بینی‌‌های برای برنده نخل طلای کن
مقاله بعدی«ريدلي اسكات» و «مت ديمون» به «مريخي» دعوت شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.