تونی کلمن، درامر بی بی کینگ،‌ گیتاریست مشهور و سلطان بلوز،‌ در مراسم تشییع جسد بی بی کینگ در ممفیس در ایالت تنسی آمریکا یکی از گیتارهای او به نام لوسیل را در دست گرفته است.

مراسم بزرگداشت بی بی کینگ در خیابان بیل در ممفیس برگزار شد- خیابانی که با موسیقی بلوز آمریکا پیوند خورده است. بی بی کینگ فعالیت هنری خود را در همین خیابان و با نام هنری بیل استریت بلوز بوی شروع کرد و بعدتر با خلاصه کردن آن، به بی بی کینگ شهرت یافت.

150528101513_t_624x351_epa

او روز ۱۴ مه در آسایشگاهی در لاس وگاس درگذشت.

مقام های آمریکایی در حال بررسی ادعاهایی در ارتباط با مسمومیت او هستند. دخترانش می گویند که لاورن تونی، مدیر امور مالی او، و مایرون جانسون، دستیار شخصی اش، به او “موادی غیرعادی داده اند که سبب مرگ زودرس او شده است.”

به گزارش بی بی سی؛ پزشکی قانونی گفته است که بی بی کینگ در پی چند سکته مرتبط با بیماری دیابت درگذشته، با این حال نتایج کالبدشکافی ظرف هشت هفته آینده مشخص خواهد شد.

150528102226__83269581_2589b05c-800a-45e1-8ea1-ca5e144f37a7

جسد بی بی کینگ قرار است روز شنبه در ایندیانولا در می سی سی پی که او آن را زادگاه خود می دانست، به خاک سپرده شود.

مقاله قبلیفرمانده نیروی ویژه پلیس تاجیکستان داعشی از آب در آمد
مقاله بعدی«ملبورن» و «شیفت شب» به فستیوال ادینبرو اسکاتلند راه یافتند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.