ورایتی، سازمان‌دهندگان جشنواره فیلم کن ۲۰۲۱ پوستر هفتادو چهارمین دوره این جشنواره را ساعتی پیش با تصویری از اسپایک لی منتشر کردند. این کارگردان آمریکایی که سال پیش به عنوان رییس هیات داوران کن انتخاب شده بود، به دلیل برگزار نشدن دوره سال پیش، امسال دوباره این سمت را برعهده گرفت.

درباره انتخاب این پوستر گفته شده که تصویر وی با نگاهی کنجکاو بر نخل‌ها، ساحل کن و صفحه‌نقره‌ای همه مانند صفحه‌ای سفید بر این پوستر نقش بسته و نگاه کنجکاو لی یادآور این است که او از فیلم‌های بخش رقابتی اصلی استقبال می‌کند.

اسپایک لی نخستین چهره سیاهپوستی است که برای داوری بخش اصلی جشنواره کن انتخاب شده است.

در عین حال وی اولین رییس هیات داوران است که تصویرش روی پوستر جشنواره جای گرفته است.

این فیلمساز با کن رابطه‌ای طولانی مدت دارد و از ۳۰ سال پیش فیلم‌هایش در این جشنواره به نمایش درآمده‌اند.

مقاله قبلیایران در رده سوم گران‌قیمت‌ترین تیم‌های ملی آسیا
مقاله بعدیپرنورترین ستاره‌ مرموز پرونده اش بسته شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.