تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد روز جمعه شهرهای مختلف ایران صحنه قیام سراسری علیه جمهوری اسلامی بوده است. 

هرچند به دلیل فیلترینگ و محدودیت‌ها در ایران امکان بررسی دقیق وضعیت‌ شهرهای مختلف ایران وجود ندارد اما دست‌کم در اهواز، ایذه، اردیبل، زاهدان، قزوین، بابل، بوکان، ایرانشهر، راسک، خاش،  کامیاران، چابهار، مهاباد، تویسرکان، خوی، بندر دیر، پیرانشهر، سمیرم، پاوه و خمین حضور گسترده مردم در این قیام عظیم و سراسری گزارش شده است. 

نیروهای امنیتی در بسیاری از این شهرها تلاش کردند این قیام و تجمعات مردمی را سرکوب کنند و گزارش‌هایی هم از تیراندازی به معترضان منتشر شده است. 

یورونیوز نوشت؛ هرچند آمار رسمی از شمار افرادی که در اعتراضات اخیر ایران جان باخته‌اند در دست نیست اما سازمان‌های حقوق بشری می‌گویند در حدود دو ماه دست‌کم ۳۴۲ نفر کشته شده‌اند. حدود ۵۰ نفر از جانباختگان کودک هستند.  

مقاله قبلیتکثیر تسلیحات نظامی جمهوری اسلامی تهدیدی علیه اروپا است
مقاله بعدیکشته شدن یک کودک دیگر سیستان و بلوچستان در ادامه قیام سراسری مردم ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.