دولت اروگوئه، یک دیپلمات ارشد جمهوری اسلامی را به اتهام تلاش برای قراردادن یک دستگاه انفجاری در نزدیکی سفارت اسرائیل در مونته‌ویدئو در روز هشتم ژانویه، از کشور اخراج کرد.

خبرگزاری فرانسه، به نقل از نشریه اسرائیلی “هاآرتص”، گزارش داد: تحقیقات انجام گرفته از سوی سرویس اطلاعاتی اروگوئه، از تلاش یک عضو سفارت جمهوری اسلامی در این کشور پرده برداشت اما مونته‌ویدئو از برجسته نمودن و رسانه‌ای شدن این خبر جلوگیری نمود.

در گزارش نشریه هاآرتص، به نام و مرتبه سیاسی این دیپلمات جمهوری اسلامی اشاره نشده است.

برپایه همین گزارش، پس از تماس‌های میان دولت‌های جمهوری اسلامی و اروگوئه، دولت این کشور تصمیم به اخراج دیپلمات ایرانی گرفت. اروگوئه، دولت اسرائیل را نیز در جریان این تحقیقات قرار داد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، یک سخنگوی وزارت امور خارجه اسرائیل گفته است که دولت اسرائیل در جریان این واقعه قرار گرفته است اما وی از تأیید یا تکذیب این گزارش خودداری نمود.

مقامات دولت اروگوئه گفته اند دستگاه انفجاری که در نزدیکی سفارت اسرائیل قرار داده شده بود، هیچ خسارتی برجای نگذاشته است و احتمال می رود که این اقدام به منظور ارزیابی میزان امنیت این منطقه بوده است.

روابط پرتنش میان جمهوری اسلامی ایران و اسرائیل، موجب ابراز تمایل مقامات جمهوری اسلامی به گسترش شبکه‌های فعال در آمریکای جنوبی علیه منافع یهودیان شده است.

پرونده مربوط به انفجار مرکز فرهنگی یهودیان، در سال ١٩٩۴ که به مرگ ٨۵ نفر انجامید از جمله پرونده‌های جنجالی است که با مرگ آلبرتو نیسمان، دادستان این پرونده، بار دیگر در کانون توجهات قرار گرفته است.

مقاله قبلیشصت و پنجمین فستیوال فیلم برلین افتتاح شد
مقاله بعدیگفت و گوی دو ساعت و نیمه ظریف و کری پایان یافت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.