یکی از درویشان گنابادی ساکن دامغان از کارمندان سازمان کمیته امداد امام خمینی به علت وابستگی به طریقت گنابادی اخراج شد.

 آقای علی معظمی فرد از درویشان شهر دامغان که مسئولیت برگزاری مجالس درویشی در منزل خود را نیز داراست، پس از سال‌ها فعالیت در سازمان کمیته امداد خمینی استان سمنان، از ادامه فعالیت منع شد.

این درویش گنابادی گفت: «پس از پیگیری‌های مکرر از علت این برخورد، در ‌‌نهایت ریاست کمیته امداد استان سمنان با اذعان اینکه، من یکی از بهترین نیروهای استان در حوزه کاری خودم بودم، گرایش بنده به سلسله درویشی گنابادی را عامل فشار به او برای عدم تمدید قرارداد کاری با من عنوان کرد».

همچنین این درویش گنابادی از احضارهای مکرر وی در طول دو سال اخیر توسط ماموران وزارت اطلاعات این استان خبر داد و گفت: «بار‌ها برای تعطیلی مجالس درویشی در منزل خودم توسط نیروهای امنیتی نسبت به از دست دادن شغلم تهدید شده بودم.»

به گزارش مجذوبان نور،آقای دانشگر از دیگر دراویش ساکن استان سمنان نیز از تهدیدات مشابه ماموران وزارت اطلاعات در احضارهای اخیر برای لغو پیمان نامه شغلی خود که در ارتباط با یک ارگان دولتی است خبر داده است.

سیاست فشار بر درویشان ایران و دست آویز قرار دادن شغل آن‌ها برای عدم شرکت در مجالس درویشی سالهاست که دنبال می‌شود، اما در حالی همچنان ادامه دارد که مسئولین دولت یازدهم بار‌ها در ماه‌های اخیر از لزوم حقوق برابر اقلیت‌های دینی و رفع تبعیض‌ها و برخورد‌های خلاف قانون، سخن گفته‌اند.

مقاله قبلی«جاني دپ» به فيلم ترسناك «عاج فيل» دعوت شد
مقاله بعدیاقدامات فریبکارانه علیه کاظمینی بروجردی به جای دارو و درمان!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.