خانه اخبار ویژه احمد شهید : انتخابات ایران غیرآزاد و ناعادلانه است

احمد شهید : انتخابات ایران غیرآزاد و ناعادلانه است

0
187

احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در مورد ایران با اشاره به وضعیت و فضای سیاسی در این کشور گفته است که انتخابات امروز ریاست جمهوری ایران نمی تواند آزاد و عادلانه باشد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، پیش از این دولت آمریکا اعلام کرده بود که نتیجۀ انتخابات ریاست جمهوری ایران تاثیری بر بحران اتمی این کشور و حل مسالمت آمیز آن نخواهد گذاشت. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، نیز در سخنانی مشابه دیروز اظهار داشت که انتخابات ریاست جمهوری ایران تغییری در بحران و پروندۀ اتمی ایران نخواهد داد، زیرا، در نهایت مراجع اصلی قدرت و مشخصاً رهبر جمهوری اسلامی خواستار دست یابی به سلاح اتمی هستند.

هر دو گرایش حکومت اسلامی ایران، اعم از اصولگرایان و اصلاح طلبان، مردم را به شرکت گسترده در انتخابات فراخوانده اند. حسن روحانی نامزد گرایش میانه رو حکومت اسلامی که از پشتیبانی علی اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی برخوردار است امیدوار است بتواند آرای ناراضیان، اصلاح طلبان و همچنین کسانی را که تمایلی به شرکت در انتخابات ندارند جلب کند.

در این حال، علی اکبر هاشمی رفسنجانی امروز ابراز امیدواری کرد که انتخابات ریاست جمهوری ایران منجر به تقویت انسجام ملی برای مقابله با تهدیدهای داخلی و خارجی شود.

محمدرضا عارف که از نامزدی خود در انتخابات انصراف داد امروز پیش بینی نمود که انتخابات ریاست جمهوری ایران به دور دوم بکشد. او نرخ مشارکت در انتخابات جاری ریاست جمهوری ایران را 70 درصد پیش بینی کرد. محمد خاتمی نیز ابراز امیدواری نمود که کلیه نامزدهای انتخاباتی در پایان اعلام نتایج رسمی انتخابات در خدمت اسلام و پیشرفت کشور عمل کنند.

مقاله قبلیدر جهنم به جستجوی بهشت نباید رفت!
مقاله بعدیلاس هالستروم کارگردانی “سفر صد فوتی” را برعهده می‌گیرد..
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.