محمود احمدی نژاد نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد.

به گزارش رسانه های درون مرزی، خبرها از ستاد انتخابات کشور حاکی از آن است که محمود احمدی نژاد نامزد انتخابات ریاست جمهوری شده است.

رییس جمهوری سابق که همراه با حمید بقایی و اسفندیار رحیم مشایی وارد وزارت کشور شده بود، به شکل غیر منتظره در انتخابات ثبت نام کرد.

پیش از این قرار بود که احمد نژاد در انتخابات نامزد نشود. او به حمایت تمام قد از حمید بقایی معاون خود برخاسته بود.

اما در چند روز گذشته شایعاتی از احتمال نامزدی احمدی نژاد منتشر شده بود.

احمدی نژاد پس از ثبت نام در جمع خبرنگاران درباره توصیه علی خامنه ای گفت: «رهبری سفارش کردند در انتخابات شرکت نکنم من هم پذیرفتم، توصیه ایشان به معنای نهی نبود.»

مقاله قبلیدر صدمین سال پایان یافتن جنگ اول جهانی، حمله نظامی آمریکا به سوریه چه پیامی را داشت؟!
مقاله بعدیواکنش صادق زیباکلام به نامزد شدن احمدی‌نژاد
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده