منصور حقیقت پور نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای ایران گفت که وزرای امور خارجه و اطلاعات این کشور به خاطر سفر هیئت پارلمانی اروپا به ایران و دیداری که با نسرین ستوده و جعفر پناهی داشتند به مجلس فراخوانده می شوند تا در این زمینه پاسخگو باشند.

هیئت پارلمانی اروپا که به ایران سفر کرده بود، هفته پیش با نسرین ستوده وکیل دادگستری و جعفر پناهی کارگردان فیلم‌های سینمایی، دیدار کرد.

رضا خندان همسر خانم ستوده در صفحه فیس بوک خود نوشته است در این دیدار، در زمینه وضعیت حقوق بشر در ایران گفت‌و‌گو شد.

 

منصور حقیقت‌پور: ”این سفر پنهانی بدون اطلاع قبلی و به صورت خودسر انجام شده و باید وزارت امور خارجه و اطلاعات در این زمینه به نمایندگان مردم در مجلس پاسخگو باشند و در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی نیز دلایل و محتوای دیدار هیئت پارلمانی اروپا با چند نفر از محکومین فتنه را تبیین و تشریح کنند.”

وی تصریح کرد: ”این رفتارها به هیچ وجه از دولت یازدهم انتظار نمی رود چرا که در این اوضاع و احوال که آمریکا نقض عهد و پیمان کرده و اروپایی ها نیز ادعاهایی را مطرح کرده‌اند بر ادامه توافق و مذاکره هسته ای تأکید و اصرار کنیم و بخواهیم در این زمینه بهانه ای به دست غربی ها بدهیم.”

 112-169

حقیقت‌پور گفت: ”ما در نخستین جلسه ای که روز یکشنبه در مجلس خواهیم داشت در مورد علل و عوامل این اقدام خودسرانه بحث ها و بررسی های خودمان را انجام می دهیم تا زمینه ای فراهم آید که مردم نیز از پشت پرده این دیدارها و نشست‌ها در جریان قرار گیرند.”

به گزارش تسنیم؛ هیئت اروپایی به دعوت کاظم جلالی رئیس مرکز پرژوهش‌های مجلس شورای ایران، به تهران سفر کرده است.

این هیئت با اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، علی لاریجانی رئیس مجلس شورا، علاء الدین بروجردی رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس و شماری دیگر از شخصیت های این کشور، دیدار و گفت‌و‌گو کرده است.

نسیرن ستوده وکیل شماری از زندانیان سیاسی است که در جریان نا‌آرامی‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری جنجال برانگیز چهار سال پیش ایران بازداشت شد.

ستوده در دادگاه به اتهام ”اقدام علیه امنیت ملی، تبانی و تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر” به تحمل شش سال حبس تعزیری، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور و به جرم تظاهر به بی‌حجابی به ۵۰ هزار تومان جریمه نقدی محکوم شده است.

او سر انجام ۲۷ شهریور ماه گذشته با حکم عفو به همراه شماری دیگر از زندانیان سیاسی، آزاد شد.

جعفر پناهی نیز پس از انتخابات ۸۸ دو بار بازداشت شد و سر انجام بر اساس حکم دادگاه پناهی به اتهام ”اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی” به ۶ سال حبس تعزیری و ۲۰ سال محرومیت از فیلم‌سازی، ۲۰ سال محرومیت از فیلم‌نامه‌نویسی، ۲۰ سال محرومیت از سفر به خارج از ایران و ۲۰ سال ممنوعیت از هر نوع مصاحبه با رسانه‌ها و مطبوعات داخلی و خارجی محکوم شد. پناهی هم اکنون به قید ۲۰۰ میلیون تومان وثیقه آزاد است.

 ظريف يأمل ببدء مرحلة جديدة في سياسة إيران الخارجية

پارلمان اروپا، سال گذشته، جایزه حقوق بشر خود را که ”ساخاروف” نام دارد، به طور مشترک به ستوده و پناهی اهدا کرد. این دو به دلیل ممنوع الخروجی موفق به دریافت جایزه خود نشدند.

جایزه ۵۰هزار یورویی ساخاروف هر سال به کسانی داده می‌شود که در دفاع از حق آزادی بیان و حقوق بشر صدای خود را بلند کرده و قربانی ندای اعتراضی شده‌اند.

مقاله قبلیمصلحی: تیم مذاکرات هسته ای تحریم ها علیه جمهوری اسلامی را امضا کرده است
مقاله بعدیاولین سفر وزیر امور خارجه ایتالیا به تهران پس از ده سال
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.