بنابه گزارشات رسیده خانم شهناز سگوند همسر فعال سندیکایی علی نجاتی به دادگاه تجدید نظر اهواز به منظور محاکمه مجدد وی احضار گردید.

خانم شهناز سگوند همسر فعال سندیکایی علی نجاتی می بایست روز دوشنبه ۱۴ بهمن ماه راس ساعت ۱۱:۰۰ به شعبه ۱۳ دادگاه تجدید نظر اهواز مراجعه نماید تا مورد محاکمه قرار گیرد. خانم سگوند تا به حال در چندین جلسه در دادگاه انقلاب شوش و دزفول مورد محاکمه قرار گرفته و تا به حال در تمامی این دادگاه ها بی گناهی وی اثبات و تبرئه شده است.

اما داستان شوش نسبت به رای دادگاه های شوش و دزفول که منجر به تبرئه وی شده است اعتراض نموده و تاکنون ۳ بار در دادگاه تجدید نظر استان وی را مورد محاکمه قرار داده اند و روز دوشنبه ۱۴ بهمن ماه وی برای چهارمین بار در این شعبه مورد محاکمه مجدد قرارخواهد گرفت.

دادستان ولی فقیه در شوش، وی را به صرف دفاع حقوقی و پیگیری پرونده همسرش فعال سندیکایی علی نجاتی در زمان بازداشت با اتهام واهی تبلیغ علیه نظام تا به حال چندین بار مورد محاکمه قرار داده است.

فعال سندیکایی علی نجاتی به صرف تلاش برای تشکیل سندیکا به منظور دفاع از حقوق کارگران نیشکر هفت تپه با یورش مامورین وزارت اطلاعات دستگیر ،مورد شکنجه جسمی و روحی قرار گرفت و با محکومیتهای سنگین زندان مواجه شد و چندین ماه در زندان بسر برد. این فعال سندیکایی پس از چند دهه کار در مجتمع صنعتی نیشکر هفت تپه به دستور بازجویان وزارت اطلاعات ولی فقیه از کار اخراج و او را تحت شرایط سخت معیشتی قرار دادند .

اما بازجویان وزارت اطلاعات به این هم بسنده نمی کنند و از طریق دادستان ولی فقیه در شوش همسر او را به صرف پیگیری حقوقی و دفاع از همسرش با پرونده سازی و اتهامات واهی هر از چند گاهی به داگاه کشانده و مورد محاکه قرار می دهند.

هدف از این فشارها و اذیت و آزارها ایجاد فضای رعب و وحشت در بین کارگران برای ممانعت از دفاع از حقوق خود می باشد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر دمکراسی در ایران ؛ احضار خانم شهناز سگوند همسر فعال سندیکایی و محاکمه وی بر مبنای اتهامات واهی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر ، سازمان جهانی کار و سایر مراجع بین المللی خواستار دخالت برای پایان دادن به فشارها و اذیت و آزار علیه فعالین سندیکایی و خانواده های آنها در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۶دی ۹۲ برابر با ۱۶ ژانویه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان جهانی کار

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیممانعت بازجویان وزارت اطلاعات از حضور معلم بازنشسته زندانی بر بالین همسرش که در کوما بسر می برد
مقاله بعدیجنیفر لارنس باز هم بازیگر فیلم دیوید او راسل می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.