هاشم خواستار، معلم بازنشسته و فعال مدنی که پس از تحمل دوسال زندان در تابستان سال ۹۰ آزاد شده بود، به دلیل نوشتن نامه های انتقادی در زمان حبس خود در زندان وکیل آباد مشهد توسط دادگاه بدوی به شش میلیون تومان جریمه نقدی، سه سال ممنوع الخروجی و سه سال ممنوعیت از فعالیت های اجتماعی محکوم شده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از کمپین بین المللی حقوق بشردرایران؛ آقای خواستار گفت که حکمش توسط دادگاه تجدید نظر صادر شده است اما این حکم به او و یا وکیلش ابلاغ نشده و مقامات قضایی از او خواسته اند که برای اجرای حکمش خود را معرفی کند.

هاشم خواستار گفت: «طبق نامه ای که در تاریخ ۹ مرداد ماه دریافت کردم حکم دادگاه تجدید نظر صادر شده است اما متاسفانه حکم نه به من و نه به وکیلم ابلاغ نشده است. وکیلم برای پیگیری حکم به دادگاه رفته اما آنها به او گفته اند که حکم را نشان نمی دهند و فقط باید خودم برای اجرای حکم بروم.»

هاشم خواستار، معلم بازنشسته و رئیس کانون صنفی معلمان مشهد که در هنرستان کشاورزی تدریس می کرد، در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ در پارک ملت مشهد در حال پیاده روی دستگیر و بعد از یک ماه و نیم با وثیقه‏ ۳۵ میلیون تومانی آزاد شد. وی در تاریخ ۲۵ شهریور ۸۸ مجددا بازداشت و به زندان وکیل آباد مشهد، منتقل و در دادگاه بدوی به شش سال حبس، محکوم شد که دادگاه تجدید نظر حکم را به دو سال حبس کاهش داد او تابستان ۱۳۹۰ از زندان وکیل آباد مشهد آزاد شد.

هاشم خواستار در مدت حبس سه نامه به رییس قوه قضاییه در خصوص وضعیت نامناسب و فیر انسانی و اعدام های پنهانی زندان وکیل آباد مشهد نوشت. او به دلیل نوشتن همین نامه ها به اتهام تشویش اذهان عمومی محکوم شد و در دادگاه بدوی به ۶ میلیون تومان جریمه نقدی، سه سال ممنوع الخروجی و سه سال ممنوع از فعالیت های اجتماعی محکوم شد. اکنون حکم دادگاه تجدید نظر این پرونده صادر شده است.

هاشم خواستار با اظهار اینکه ابلاغ نشدن حکم به متهم غیر قانونی است، گفت: «این حرکت کاملا غیرقانونی است که حکم به خودم یا به وکیلم ابلاغ نشود و آنها بخواهند من بدون آنکه بدانم حکمم چیست فقط برای اجرایش به دادگاه بروم.»

این معلم بازنشسته گفت: «من به این شیوه هرگز برای اجرای حکم نخواهم رفت مگر خودشان به همان روشی که در سال ۱۳۸۸ انجام دادند، من را در خیابان یا خانه ام بگیرند. این را هم بگویم اگر جریمه نقدی حکم تایید شده باشد من پرداخت نخواهم کرد و ما به ازایش به زندان خواهم رفت. من یک فرهنگی بازنشسته هستم و از این پول ها ندارم.»

آقای خواستار همچنین اطلاع داد که خانم صدیقه مالکی، همسرش از اتهام تبلیغ علیه نظام و تشویق اذهان عمومی به دلیل مصاحبه با رسانه ها در زمان زندانی بودن همسرش تبرئه شده است. او گفت: «همسرم را تبرئه کردند اما در مورد تبرئه او نیز کاغذی نشان مان نداند و فقط شفاهی گفتند که او تبرئه شده است.»

خانم صدیقه مالکی به دلیل مصاحبه هایش با رسانه ها در زمانی که همسرش در زندان بود و همچنین با این عنوان که او نامه های انتقادی همسرش را از داخل زندان خارج و به دست رسانه ها برای انتشار سپرده است به اتهام های تبلیغ علیه نظام و تشویش اذهان عمومی محکوم شده بود.

هاشم خواستار قبلا در گفتگوی با کمپین بین المللی حقوق بشر در این باره گفته بود: «مسولیت نامه های که داخل زندان نوشته ام بر عهده خودم است و همسرم دخالتی در آن نداشته است. همچنین تنها هدف همسرم از مصاحبه هایش در مدتی که من داخل زندان بودم حمایت از من بوده است.»

مقاله قبلی«حقوق دفاع»؛ در بررسی محکومیت سه تن از دراویش به نفی بلد مادام العمر
مقاله بعدینوبل ادبیات 2013 به «آلیس مونرو» رسید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.