اسلوونی و کرواسی عضو اتحادیه اروپا هستند اما اسلوونی در حال نصب موانع مرزی با کشور همسایه است. نخست‌وزیر اسلوونی اعلام کرده که کشورش دیگر توان ساماندهی انبوه آوارگان و پناهجویان در مسیر بالکان را ندارد.

سربازان ارتش اسلوونی از روز چهارشنبه (۱۱نوامبر/۲۰ آبان) سرگرم احداث موانعی با سیم خاردار در نواحی مرزی شمالی با کرواسی هستند.

خبرها و اطلاعات رسانه‌های اسلوونی در این زمینه ضد و نقیض هستند. یک عکاس خبرگزاری رویترز اعلام کرده که کامیون‌‌هایی را دیده که سیم‌های خاردار را به ناحیه “ولیکی اوبرتس” منتقل می‌کنند. عکاس خبرگزاری فرانسه هم گفته است که سربازان در حال نصب سیم‌های خاردار در نوار مرزی “گیبینا” هستند.

روزنامه “دلو” چاپ اسلوونی می‌نویسد این کشور مرزهای خود را به صورت نمادین بسته تا با آلمان و اتریش به توافق برسد. محافل دولتی اسلوونی گفته‌اند که این گام به معنای کاسته شدن از موج پناهجویی نیست و بسته شدن کامل مرزها نمی‌تواند جلوی سیل آوارگان را بگیرد.

میرو سزار، نخست‌وزیر اسلوونی پیش‌تر و در روز سه‌شنبه (۱۰ نوامبر)، از ایجاد موانع مرزی با کرواسی خبر داده و افزوده بود که گذرگاه‌های مجاز هم‌چنان باز می‌مانند. او توضیحات دیگری در مورد این اقدام بیان نکرده اما گویا قرار است به این ترتیب، پناهجویان و مهاجرانی که از کرواسی به اتریش یا آلمان می‌روند، کنترل شوند.

دولت کرواسی می‌گوید تنها در روز سه‌شنبه (۱۰نوامبر/۱۹ آبان)، ۷۴۰۰ پناهجو وارد این کشور شده‌اند. تعداد کل کسانی که نام‌شان از میانه ماه اکتبر در کرواسی به عنوان پناهجو ثبت شده، بر ۱۸۰ نفر بالغ می‌شود.

مسیر موسوم به “بالکان” مسیری است که ترکیه را به یونان، و مقدونیه، صربستان و کرواسی را از طریق اسلوونی به اروپای غربی متصل می‌کند.

مقامات اسلوونی از مدتی قبل گفته‌اند قادر به مدیریت این شمار انبوه از پناهجویان نیستند و روزانه تنها ظرفیت ساماندهی ۲۵۰۰ آواره را دارند.

بیشتر بخوانید: اجرای قرارداد دوبلین و احتمال اخراج برخی پناهجویان از آلمان

بر اساس پیمان شنگن ورود به اسلوونی از کرواسی که هم‌مرز با آن است بدون ویزا آزاد است. پناهجویانی که از کشور همجوار وارد اسلوونی می‌شوند نه تنها باید ثبت نام شوند، بلکه باید تأمین شده، اسکان یابند و شرایط انتقالشان به مرز اتریش فراهم شود.

پس از استمداد اسلوونی، بسیاری از کشورهای اروپایی ماموران پلیس خود را برای تقویت سربازان مرزی اسلوونی به آنجا اعزام کرده‌اند. اتحادیه اروپا در یک نشست اضطراری در اواخر اکتبر اعزام ۴۰۰ مامور به این کشور را تصویب کرد که آلمان هم در آن مشارکت دارد.

کرواسی تنها به شمار اندکی اجازه عبور از مرز را می‌دهد. دلیل این تصمیم آن است که اردوگاه مرزی اوپاتوواک ۳۵۰۰ آواره را در حال حاضر سامان داده و ظرفیتش تکمیل شده است.

آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان اعلام کرده که تصمیم نخست‌وزیر اسلوونی نشاندهنده “ضرورت راه‌کاری مشترک در کل اروپا” برای معضل پناهجویی است. در آلمان فدرال نیز چگونگی مواجهه با بحران پناهجویی محل مناقشه است و نیروهای حاضر در ائتلاف دولتی با یکدیگر در این زمینه هم‌نظر نیستند. یک نمونه اختلاف عقیده به این باز می‌گردد که پناهجویان سوری مشمول قانون دوبلین باشند یا خیر.

دولت آلمان از ماه اوت ۲۰۱۵ این قرارداد را برای پناهجویان سوری بی‌اعتبار اعلام کرده بود.

بر اساس قرارداد دوبلین، پناهجویان درخواست پناهندگی خود را باید در کشوری ارائه کنند که نخست به آن وارد می‌شوند. بدین ترتیب پناهجویان لازم است در کشور نخست ماندگار شوند و اجازه درخواست پناهندگی از کشورهای دیگر اتحادیه اروپا را ندارند.

بنا به تخمین منابع رسمی آلمان، حدود نیمی از ۸۰۰ هزار پناهجویی که امسال وارد این کشور شده‌اند، پناهجویان سوری هستند که از لغو موقت قرارداد دوبلین بهره برده‌اند.

اداره حراست از مرزهای اروپا “فرونتکس” در ده ماهه نخست سال جاری رکوردی معادل یک میلیون و ۲۰۰ هزار عبور غیرقانونی از مرزهای اتحادیه را ثبت کرده است. این میزان، چهار برابر رقمی است که در کل سال ۲۰۱۴ ثبت شده بود.

مقاله قبلیحمله شبانه به دفتر آیت‌الله یوسف صانعی در نجف آباد
مقاله بعدیبازداشت مامور زندان به اتهام همکاری با بابک زنجانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.