نمایندگان علی خامنه‌ای ساعاتی پس از انتشار بیانیه «لوزان» با احتیاط درباره این بیانیه سخن گفته و حاضر نشدند هم‌چون برخی از محافظه‌کاران تندرو درباره مفاد آن موضع‌گیری تندی داشته باشند.

به فاصله کمتر از ۲۴ ساعت از انتشار بیانیه «لوزان»٬ در میان گروهی از محافظه‌کاران تندرو در ایران بر سر تفسیر و تحلیل این بیانیه اختلاف‌های قابل توجهی رخ داده است.

برخی نیرو‌های حزب‌الله در شبکه‌های اجتماعی به شدت به این بیانیه تاخته و گروهی دیگر نیز نوشته‌اند در انتظار موضع‌گیری رهبر جمهوری اسلامی خواهند ماند.

گروهی از نمایندگان محافظه‌کار مجلس نیز از این بیانیه انتقاد کرده و اعلام کرده‌اند محمد‌جواد ظریف را به مجلس فرا خواهند خواهند.

در این میان نمایندگان علی خامنه‌ای در شهر‌های ایران نیز در خطبه‌های نماز جمعه موضعی احتیاطی درباره این بیانیه گرفته و در عین حال از تیم مذاکره کننده ایران دفاع کرده‌اند.

این نمایندگان در سخنرانی‌های خود گفته‌اند در انتظار سه ما آینده خواهند ماند تا جزئیات اجرای این بیانیه روشن شود.

بیانیه «لوزان» در نخستین روز خود موجب سردرگمی و اختلاف میان محافظه‌کاران تندرو شده که به نظر می‌رسد این اختلاف‌ها ناشی از تعطیلی مجلس و ناآگاهی از موضع رهبر باشد.

با پایان تعطیلات نوروزی در ایران به تدریج مشخص خواهد شد که نظر کلی محافظه‌کاران تندرو درباره این بیانیه چیست و آنها درباره مفاد آن چگونه فکر می‌کنند.

مقاله قبلیواکنش تند نظام پزشکی به سریال “در حاشیه”
مقاله بعدیتماشای مستقیم تولد یک ستاره
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.