شواهد جدید نشان می‌دهد که احتمال وجود یک سیاره نهم در منظومه شمسی وجود دارد.

آیا سیاره نهمی در منظومه شمسی ما وجود دارد؟ سیاره‌ای که از چشم ستاره‌شناسان دور مانده باشد و در فاصله زیادی از مدار پلوتون (سیاره نهم سابق) قرار داشته باشد؟ براساس مشاهدات رفتارهای عجیب یک سنگ‌ در فضای عمیق، ممکن است جواب این سوالات مثبت باشد.

این جرم جدید که قابل رویت است «2015 BP519» نام دارد و به نظر می‌رسد که به بزرگی یک سیاره کوتوله است. جالب است که این سنگ در سطح مشابهی با سیارات منظومه شمسی نیست؛ همه این سیارات در دیسکی با زاویه 54 درجه گسترش یافته‌اند.

دیوید گردس، از دانشگاه میشیگان و یکی از اعضای تیم تحقیقاتی، در این باره می‌گوید: «وجود این سیاره لزوما به این معنی نیست که سیاره نهم وجود دارد. به نظرم وجود چنین چیزی در منظومه شمسی ما نشان می‌دهد که احتمال وجود سیاره نهم در منظومه شمسی بسیار بالاست».

شواهد جدید در رابطه با وجود سیاره نهم از اطلاعات پروژه «بررسی انرژی تاریک» استخراج شده است؛ دراین پروژه تلاش می‌شود از قسمت‌هایی فراتر از فضای گوشه کهکشان نقشه‌برداری شود.

موقعیت این سیاره کوتوله با پیش‌بینی‌های چند سال پیش همخوانی دارد؛ دانشمندان پیش از این متوجه هماهنگی عجیب اجرام در کمربند کویپر به سمت حاشیه منظومه شمسی شده بودند.

کمربند کویپر نخستین‌بار توسط اخترشناس هلندی تبار، جرارد کویپر تعریف شد؛ وی بر پایهه مدار برخی از دنباله‌دارهای شناخته‌شده و وجود اجرامی مانند سیارهه کوتوله پلوتون باور داشت که کمربندی از اجرام دنباله‌دار مانند در ورای مدار نپتون وجود دارند. ۲۰ سال پس از مرگ او نخستین جرم کمربند کویپر در فاصله ۴۲ واحد نجومی از خورشید شناخته شد. این جرم به قطر ۲۴۰ کیلومتر با نام «۱۹۹۲QB۱» نامگذاری شد.

به گزارش  آنا از ScienceAlert، به نظر می‌رسد که شش مورد از این اجرام کمربند کویپر توسط یک سیاره بزرگ و پنهان مجبور به هم‌ترازی شده‌اند. در سال 2016، کنستانتین باتیجین و مایکل براون، ستاره‌شناسان موسسه فناوری کالیفرنیا، اعلام کردند که با گذشت زمان اجرام کمربند کویپر، مانند این شش مورد، می‌توانند به شیب مداری بالاتری بروند. درست مانند اتفاقی که برای 2015 BP519 افتاد.

مقاله قبلیوزارت امور خارجه جمهوری اسلامی: کسی نمی‌تواند جمهوری اسلامی را وادار به خروج از سوریه کند
مقاله بعدی«انتقام‌جویان» چهارمین فیلم پرفروش تاریخ سینما
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.