پس از کشف نشانه‌هایی از وجود آمونیاک در یخ‌های سطح سیاره پلوتو، فرضیه وجود اقیانوس‌های زیرزمینی در این سیاره تقویت شد.

فضاپیمای “نیوهورایزنز” (New Horizons) ناسا که در ایران با نام “افق‌های نو” شناخته می‌شود، موفق شد نشانه‌هایی از وجود آمونیاک را در یخ‌های سطح سیاره پلوتو کشف کند. پژوهشگران احتمال می‌دهند که دلیل قرمز بودن بخش‌هایی از سطح پلوتو، وجود آمونیاک باشد.

آمونیاک معمولاً مدت زیادی در فضا دوام نمی‌آورد و به سادگی با اشعه ماوراءبنفش و ذرات باردار خورشید، تجزیه می‌شود. حتی اشعه‌های کهکشانی که از همه نقاط کهکشان منتشر می‌شوند، می‌توانند آمونیاک را تجزیه کنند. وجود آمونیاک روی یخ‌های قرمز رنگ پلوتو می‌تواند نشانه‌ای مبنی بر فعالیت این سیاره و بیرون پاشیدن آب از اعماق آن باشد. این نتایج نشان می‌دهند که امکان دارد پلوتو، ویژگی‌های لازم برای تکامل زندگی را داشته باشد.

دانشمندان، داده‌های فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا که طی مأموریت آن از سال ۲۰۱۵ گردآوری شده بود و موفق شدند نشانه‌های وجود آمونیاک را در سطح پلوتو مشاهده کنند.

“کریستینا دال اور” (Cristina Dalle Ore)، دانشمند سیاره‌شناسی ناسا در مصاحبه خود گفت: آمونیاک در سال‌های اخیر، به موضوع مهمی در پژوهش‌های سیاره‌شناسی تبدیل شده است. دلیل این موضوع شاید این باشد که آمونیاک، یکی از عناصر مهم در واکنش‌های شیمیایی به شمار می‌رود که برای زندگی مهم هستند. البته نمی‌توان گفت که یافتن آمونیاک، دلیلی بر وجود زندگی در پلوتو است زیرا هنوز از آن مطمئن نیستیم اما این موضوع به ما نشان می‌دهد که باید برای یافتن اقیانوس‌های زیرزمینی، چه قسمت‌هایی را مورد بررسی قرار دهیم.

پژوهشگران معتقدند که آمونیاک پس از قرار گرفتن روی سطح پلوتو، با آب‌هایی که از عمق آن فوران می‌کنند، ادغام می‌شود. آنها احتمال می‌دهند که منشأ این آب‌ها، اقیانوس‌های زیرزمینی باشند که زیر سطح پلوتو قرار دارند.

دال اور ادامه داد: آمونیاک در فضا، یک مولکول شکننده به شمار می‌رود؛ در نتیجه دیدن آن روی سطح پلوتو به این معناست که اخیراً در آنجا به وجود آمده است. در هر حال وجود آمونیاک در فضا، فرضیه وجود اقیانوس‌های زیرزمینی را تا حدودی تأیید می‌کند. میزان آب‌های زیرزمینی هنوز مشخص نیست.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، وی افزود: برنامه بعدی ما این است که محل فوران آب و آمونیاک را روی سطح پلوتو کشف کنیم.

مقاله قبلیکشف سیاره‌ای در منطقه ممنوعه!
مقاله بعدیچرا مردم ایران استراتژی ترامپ در مورد سرنگونی رژیم ملاها را نمی پسندند؟! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.