به گزارش رسانه‌های خبری یک مقام بلندپایه در اداره مهاجرت و پناهندگی در آلمان با صدها درخواست پناهندگی موافقت کرده است. این در حالی است که هیچگونه استدلال حقوقی محکمی برای این درخواست‌ها وجود نداشته است.

 اداره کل مهاجرت و پناهندگی در آلمان به احتمال قوی با یک رسوایی بزرگ روبرو خواهد شد. شبکه‌NDR، رادیو برمن و نشریه زوددویچه در جریان تحقیقات خود پی برده‌اند که مقامی در یکی از دفاتر این اداره که وظایف مدیریتی داشته، در بیش از ۱۲۰۰ مورد با درخواست‌های پناهندگی موافقت کرده، در حالی که استدلال حقوقی محکمی برای پذیرفتن این تقاضاها وجود نداشته است.

به گزارش رسانه‌ها، اداره‌ی مهاجرت و پناهندگی در آلمان مقام مزبور را از کار برکنار کرده است. گفته می‌شود او با سه وکیل مدافع همکاری داشته که بطور سیستماتیک متقاضیان پناهندگی را به او ارجاع داده‌اند.

این درخواست‌کنندگان در ایالت‌های نیدرزاکسن و نوردراین وستفالن به سر می‌برده و اکثر آن‌ها نیز ظاهرا یزیدی بوده‌اند. تا کنون مشخص نیست که این سه وکیل و مقام مسئول در اداره مهاجرت و آوارگان در آلمان چه سود مالی از این جریان برده‌اند.

رسانه‌ها می‌افزایند، این مقام مسئول در جریان این ماجرا دست کم تعارفاتی چون دعوت به رستوران را می‌پذیرفته بود.

دادستانی ایالت برمن در طی تحقیقات رسانه‌های یادشده تأیید کرد که در حال حاضر پرونده‌ی تحقیقات علیه مقام مسئول در اداره مهاجرت و پناهندگی در آلمان، وکلایی از شهرهای برمن و هیلدس‌هایم و همچنین یک مترجم به جریان افتاده است.

39688179_401

اتهام رشوه‌خواری و باندبازی

رشوه‌خواری و باندبازی برای سوءاستفاده از درخواست‌های پناهندگی اتهاماتی است که دادستانی برمن علیه این افراد مطرح کرده است.

ظاهرا دفتر وابسته به اداره مهاجرت و پناهندگی در برمن در اصل مسئول رسیدگی به درخواست‌ها نبوده، اما مقام مسئول که امروز برکنار شده، بطور خودسرانه در این باره تصمیم‌گیری می‌کرده است.

رسانه‌های همچنین گزارش داده‌اند، برخی از درخواست‌کنندگان که این مقام به تقاضای آنها رسیدگی کرده، حتی با اتوبوس به برمن منتقل می‌شدند تا پاسخ خود را بگیرند.

39686953_401

به گزارش سرویس خبری شبکه اول تلویزیون آلمان، آغاز تحقیقات اولیه درباره این ماجرا به سال ۲۰۱۶ میلادی برمی‌گردد.

در آن زمان وزیر داخلی ایالت نیدرزاکسن نامه‌ای به رئیس اداره‌ی مهاجرت و پناهندگی در آلمان نوشته و به او مواردی را یادآوری کرده که یکی از دفاتر این اداره فراسوی حوزه اختیارت و رسیدگی‌های خود اقدام به بررسی درخواست پناهندگی کرده است.

به گزارش دویچه وله؛ اداره کل مهاجرت و پناهندگی در آلمان و نیز افرادی که اکنون متهم شده‌اند، تا کنون از واکنش و موضع‌گیری در این باره خودداری کرده‌اند.

مقاله قبلیواکنش خانواده‌‌ها و وکلای قربانیان کهریزک به ناپدیدشدن مرتضوی
مقاله بعدیوکیل همسر کاووس سیدامامی: ممنوع‌الخروج کردن موکلم«امنیتی» است نه «قضایی»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.