«احتمال باران اسیدی» در بیست و سومین حضور بین المللی خود به مهمترین فستیوال فیلم اندونزی «جوگجا-نتپک» راه یافت.

 فیلم «احتمال باران اسیدی» نخستین فیلم سینمایی بهتاش صناعی ها در ادامه حضورهای بین المللی خود در یازدهمین فستیوال فیلم «جوگجا-نتپک» در اندونزی روی پرده می رود. این فستیوال با همکاری شبکه نتپک (شبکه ارتقاء سینمای آسیا) و در تاریخ ۲۸ نوامبر تا ۳ دسامبر برگزار می شود.

فیلم «احتمال باران اسیدی» در جشنواره های داخلی و خارجی موفق به کسب جوایز متعددی شده است که از جمله آن می توان به جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره فجر، جایزه استعداد درخشان (بهترین فیلم اول) از جشن انجمن منتقدان، جایزه نتپک (ارتقای سینمای آسیا) در استرالیا، جایزه بهترین فیلم تماشاگران فستیوال پراگ، جایزه ویژه هیات داوران فستیوال کلمبو اشاره کرد.

این فیلم همچنین در فستیوال های متعددی چون گوتنبرگ، بمبئی، زوریخ، استکهلم، پونا، پرت و فیلم های ایرانی پاریس، کلن، سیدنی، بوستون، واشنگتن، دانشگاه یو سی ال ای، دانشگاه میشیگان حضور داشته است. پخش بین المللی فیلم «احتمال باران اسیدی» به عهده محمد اطبایی (مستقل های ایرانی) است.

شمس لنگرودی، مریم مقدم، پوریا رحیمی سام و ارسلان عبدالهی بازیگران اصلی این فیلم و روح الله برادری و سمیرا برادری تهیه کنندگان آن هستند. اکران فیلم «احتمال باران اسیدی» در گروه سینمایی «هنر و تجربه» همچنان پس از یک سال ادامه دارد.

جدیدترین فیلم بهتاش صناعی ها با نام «دیپلماسی شکست ناپذیر آقای نادری» که با مریم مقدم آن را به طور مشترک کارگردانی کرده است، در جشنواره «سینما حقیقت» و برای نخستین بار روی پرده می رود.

مقاله قبلی«والدراما» جشنواره «ویسبادن» آلمان را افتتاح می‌کند
مقاله بعدیایران مراسم برترین‌های فوتبال آسیا را تحریم کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.