برقع و نقاب در دانمارک ممنوع اعلام شد. این قانون مخالف پوشش چهره به هر طریقی است. کلاه ایمنی، ریش مصنوعی و حتی پوشاندن چهره با شال نیز در دانمارک ممنوع شده است. مسئولیت نظارت بر اجرای این قانون با نیروهای انتظامی است.

سایت “تاگس‌شاو” وابسته به شبکه یک تلویزیون آلمان روز چهارشنبه ۱ اوت با انتشار گزارشی به موضوع ممنوعیت پوشیدن برقع و نقاب در دانمارک پرداخته است.

بر اساس این گزارش، پوشش چهره و بدن با برقع و نقاب از این پس جریمه‌ای ۱۰۰۰ کرونی در پی خواهد داشت. جریمه‌ای حدود ۱۳۴ یورو. در صورت تکرار تخلف، این رقم گام به گام افزایش می‌یابد و حتی می‌تواند به ۱۰ هزار کرون نیز برسد.

کارستن اشمیزتر، خبرنگار شبکه یک تلویزیون آلمان در گزارش خود درباره ممنوعیت برقع پای صحبت یک دختر دانمارکی ترک‌تبار به نام سارا نشسته است.

سارا از حدود ۱۰ سال پیش چهره‌ی خود را به دلایل مذهبی با نقاب می‌پوشاند. این دختر جوان ترک‌تبار عضو سازمان “زنان در دیالوگ” است. سازمانی که علیه ممنوعیت برقع و نقاب در دانمارک مبارزه می‌کند.

سارا می‌گوید: «یا من می‌توانم خودم باشم و به آنچه به آن باور دارم، عمل کنم، یا باید در برابر چیزی زانو بزنم که آن را غلط می‌دانم.»

سارا با اشاره به مبارزات ماندلا می‌گوید که در برابر این قانون چاره‌ای دیگری مگر روی آوردن به نافرمانی مدنی ندارد. سارا می‌گوید:

«ماندلا به دلیل مبارزه علیه آپارتاید ۲۵ سال به زندان افتاد. ولی وقتی آزاد شد، رئیس جمهور آفریقای جنوبی شد.»

مخالفت گسترده با برقع در دانمارک

قانون ممنوعیت برقع و نقاب در دانمارک اواخر ماه مه سال جاری در پارلمان این کشور به تصویب رسید. حزب محافظه‌کار مردم از سال ۲۰۰۹ خواستار ممنوعیت پوشش چهره در دانمارک است. این در حالی است که طرفداران ممنوعیت برقع و نقاب تنها به این حزب محدود نمی‌شوند.

نمایندگان اپوزیسیون و از جمله نمایندگان وابسته به سوسیال دموکرات‌ها و چپ‌های دانمارک نیز به این قانون رای مثبت دادند.

مارتین هنریکسن، یکی از نمایندگان وابسته به حزب محافظه‌کار مردم در پارلمان دانمارک می‌گوید: «در جامعه دانمارک، ما عادت داریم به چهره یکدیگر نگاه کنیم و این برای همه صدق می‌کند. مشتی مسلمان نمی‌توانند شرایط خودشان را به ما تحمیل کنند.»

آموزش پلیس و نیروهای انتظامی

نظارت بر اجرای این قانون برعهده پلیس و نیروهای انتظامی دانمارک است. از این رو، قرار بر این است که ماموران پلیس آموزش‌های لازم را در این زمینه ببینند.

از آنجا که ممکن است مراجع قضایی با طرح موضوع تبعیض دینی، مانع از اجرای این قانون بشوند، در قانون ممنوعیت پوشاندن چهره، موارد دیگر استتار نیز پیش بینی شده است. از آن جمله است پوشاندن چهره با شال، یا استفاده از کلاه‌های ایمنی یا ریش مصنوعی.

به گزارش دویچه وله؛ به باور سارا، قانون ممنوعیت پوشیدن نقاب یا برقع تنها منجر به ناخشنودی زنان مسلمان نمی‌شود، بلکه این قانون نوعی تهاجم به همه‌ی مسلمانان ساکن دانمارک است. او می‌گوید: «این ممنوعیت جلوه‌ای است از مقاومت فزاینده در برابر اسلام در دانمارک. پدیده‌ای که می‌تواند به مناقشات جدیدی دامن بزند.»

مقاله قبلیاهرام جیزه انرژی الکترومغناطیسی‌ را در اتاق‌های مخفی‌ جمع می‌کند
مقاله بعدیوخامت شرایط جسمی روح الله مردانی در پی اعتصاب غذا در اوین
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.