بنابه گزارشات رسیده  صبح روز سه شنبه ۸ زندانی از سالنهای مختلف واحد ۲ زندان قزل حصار کرج در سالن اعدام این زندان به دار آویخته شدند.

صبح روز سه شنبه ۲۹ دی ماه ۸ زندانی از سالنهای ۲،۱ و۳ واحد ۲ زندان قزل حصار کرج که روز گذشته به سلولهای انفرادی منتقل شده بودند در سالن ویژه اعدام این زندان به دار آویخته شدند. سالن ویژه اعدام تشکیل شده از ۶۰ طناب دار که می تواند همزمان ۶۰ نفر را اعدام کنند.

سنین زندانیانی که روز سه شنبه به دار آویخته شدند بین ۲۲ تا ۴۱ سال می باشد

اسامی زندانیان که صبح روزسه شنبه در زندان قزل حصار کرج به دار آویخته شدند به قرار زیر می باشد:

۱ـ علی افخمی ۲۲ ساله، که ۲ سال در سالن ۳ واحد ۲ زندان قزل حصار زندانی بود

۲ـ علی زرپوش ۲۹ ساله ،که ۳۴ ماه در سالن ۳ واحد ۲ زندان قزل حصار زندانی بود

۳ـ عادل کرمی ۳۰ ساله ، که ۳۴ ماه در سالن ۳ واحد ۲ زندان قزل حصار زندانی بود

۴ـ مرتضی لطافت ۳۳ ساله، که ۳۴ ماه در سالن ۲ واحد ۲ زندان قزل حصار کرج زندانی بود

۵ ـ محمد خالقی ۳۳ ساله ،که ۳ سال در سالن ۳ واحد ۲ زندان قزل حصار کرج زندانی بود

۶ـ علی دبیریان ۳۵ ساله ،۳۴ ماه است که در سالن ۲ واحد ۲ زندان قزل حصار کرج زندانی بود

۷ ـ امیر خدادوست ۳۶ ساله ،۳۴ ماه در سالن ۱ واحد ۲ زندان قزل حصار کرج زندانی بود

۸ ـ علی اصغر کیان ۴۱ ساله، ۳۹ ماه در سالن ۲ واحد ۲ زندان قزل حصار کرج زندانی بود.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، اعدام های جمعی روز سه شنبه در زندان قزل حصار کرج را به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به موجهای پی در پی اعدام مردم ایران خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه آخوند علی خامنه ای و آخوندهای همدست وی به دادگاه کیفری بین المللی است

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۹ بهمن ۹۲ برابر با ۱۸ فوریه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه اعدام سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیاعتصاب غذای معلم زندانی رسول بداقی و فعال کارگری شاهرخ زمانی در سلولهای انفرادی زندان گوهردشت کرج
مقاله بعدیدو انفجار انتحاری در نزدیکی دفتر رایزنی فرهنگی ایران در بیروت، ٤ کشته و ٧١ زخمی
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده