بنابه گزارشات رسیده  مرگ یک زندانی بی دفاع در زندان مرکزی زاهدان در اثر برق گرفتگی.

روز دوشنبه ۲ دی ماه هنگامی که بابایی رئیس سازمان زندانهای استان سیستان و بلوچستان و خسروی رئیس زندان زاهدان در حال بازدید از زندان بودند، زندانی سعید کمالی ۲۶ ساله نسبت به لخت بودن سیم برق و خطری که می تواند برای سایر زندانیان ایجاد شود را به آنها متذکر شد.

بابایی رئیس سازمان زندانهای استان، از یادآوری این زندانی بشدت عصبانی شده و این زندانی را علیرغم عدم داشتن تخصص در این مورد وادار می کند که مسئله لخت بودن سیم ها را برطرف کند.این زندانی بی دفاع که با اجبار این ۲ فرد مواجه شده بود و در صورت عدم پذیرش این مسئله با انتقال به سلول انفرادی و تبعات آن مواجه می شد، تلاش نمود که مسئله لخت بودن سیم ها را بر طرف کند که منجر به برق گرفتگی وی گردید و در جا جان باخت.

بابایی بدون توجه به حادثه دردناک مرگ این زندانی بی دفاع به بازدید خود ادامه می دهد . هنگامی که بابایی وارد بند ۷ گردید زندانیان نسبت به قطع بودن آب زندان و نبود آب گرم برای استحمام اعتراض نمودند و خواستار برطرف نمودن مشکلات آنها شدند. اما بابایی بجای توجه به خواسته های آنها و بر طرف کردن مشکلات زندانیان ، دستور داد که ارتباط زندانیان با خانواده هایشان را قطع کنند و تمامی آنها را ممنوع ملاقات نمایند.

بابایی پیش از این مدیر داخلی زندان مرکزی اصفهان بود و به خاطر رفتارهای وحشیانه و غیر انسانی با زندانیان اصفهان او را از آنجا به اصطلاح برکنار نمودند و سمت وی را در جایی دیگر ارتقا داده و به مدیر کل سازمان زندانهای استان سیستان و بلوچستان منصوب کرده اند. این جنایتکار علیه بشریت هر بار که تحت عنوان بازرسی به زندان مراجعه می کند، زندانیان بی دفاع را مورد اذیت و آزار قرار می دهد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،وادار کردن زندانی که هیچ تخصصی در مورد برق ندارد برای برطرف کردن نقص فنی ایجاد شده که منجر به مرگ این زندانی بی دفاع شده است را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاههای جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۳ دی۹۲ برابر با ۲۴ دسامبر ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلی90 نفر بر اثر استشمام بوی ناشناخته در اردبیل بیهوش شدند
مقاله بعدیرنگين كمان جنبش هاي خاورميانه؛ بفرماييد، حالا تحويل بگيريد!
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.