اثری از فرانسیس بیکن، نقاش ایرلندی رکوردی تازه در تاریخ حراج آثار هنری به جای گذاشت. این اثر که سه قطعه را دربرمی‌گیرد، به مبلغ ۴ / ۱۴۲ میلیون دلار به فروش رفت. رکورددار قبلی، تابلوی “جیغ” اثر ادوارد مونک بود.

شامگاه سه‌شنبه (۱۲ نوامبر / ۲۱ آبان) اثری سه‌قطعه‌ای از فرانسیس بیکن، نقاش صاحب نام ایرلندی موفق شد رکوردی تازه در عرصه حراج آثار هنری به جای گذارد.

خانه حراجی کریستی در نیویورک امید داشت که از فروش این اثر ۹۰ میلیون دلار حاصل شود. این خود رکوردی تازه در فروش آثار بیکن محسوب می‌شد. حاصل حراج اما در نهایت از سطح انتظارات به مراتب بالاتر بوده و اثر مزبور به مبلغ ۱۴۲ میلیون دلار و ۴۰۰ هزار دلار به فروش رفته است.

این اثر که سه تابلو را در بر می‌گیرد “سه اتود از لوسین فروید” نام دارد. لوسین فروید که خود یکی از نقاشان مطرح بریتانیایی محسوب می‌شود، از نوه‌های زیگموند فروید، روانکاور مشهور بوده است.

رکورد حراج آثار هنری تا پیش از این در اختیار تابلوی “جیغ”، اثر معروف ادوارد مونک، نقاش نروژی بود که حدود یک و نیم سال پیش به مبلغ ۱۲۰ میلیون دلار فروخته شده بود.

فرانسیس بیکن در سال ۱۹۰۹ در ایرلند به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۲ در اسپانیا از دنیا رفت. او یکی از مهم‌ترین نقاشان قرن بیستم میلادی محسوب می‌شود. انسان و بدن او از جمله موضوعات محوری است که بیکن در آثارش بیش از همه به آن پرداخته است.

وی در آخرین مصاحبه‌ای که پیش از مرگش انجام داد، از جمله گفته بود: «من در زندگی‌ام جنگ‌های بسیار زیادی را تجربه کردم». رد پای سایه جنگ و تاثیر آن بر سرنوشت انسان‌ها در آثار این نقاش ایرلندی به خوبی مشهود است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از دویچه وله؛ درخور توجه آن که فریاد یکی حالت‌هایی است که مورد توجه این نقاش قرار داشته و یک‌چهارم چهره‌هایی که در آثار وی دیده‌ می‌شوند، دهانی باز دارند و یا در حال فریاد کشیدن هستند. بیکن در طول زندگی خود حدود ۱۳۰ اثر هنری به جای گذاشت.

مقاله قبلی«جودی دنچ» نامزد جایزه فیلم‌های مستقل بریتانیا شد
مقاله بعدیرضا حیدرپور را به جرم مهربانی با زندانیان بازداشت کردند!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.