در حالی مراسم اهدای جوایز اسکار هشتاد و نهم به پایان رسید که اسم فیلم اشتباه به عنوان برنده اعلام شد.

یکشنبه شب اسکار هشتاد و نهم با معرفی نام فیلم برنده به کار خود خاتمه داد. در حالی که وارن بیتی و فی داناوی برای اهدای جایزه روی سن آمده بودند فیلم برنده ‌«لالالند» معرفی شد و همه اعضای فیلم روی صحنه آمدند و از گروه خود تشکر کردند.

ولی یک دقیقه بعد مجری مراسم روی صحنه آمد و پاکتی را که در دست وارن بیتی بود باز کرد و رو به دوربین نشان داد و خواند: «مهتاب» برنده امسال «مهتاب» است.

شوک، تعجب و چهره‌های متعجب حضار فضا را به هم ریخت.

اعضای سازنده «مهتاب» روی صحنه آمدند و اسکار را از دست «لالالند»ی‌ها گرفتند.

مجری مراسم به وارن بیتی گفت: چی کار کردی مرد!!

در ازدحام روی صحنه وارن بیتی گفت: کارت را که باز کردم نوشته بود: اما استون برای «لالالند» و من فکر کردم یعنی «لالالند» بهترین فیلم سال شده است.

بری جنکینز پشت میکروفون رفت و از شانس عجیبش گفت.

به گزارش مهر به نقل از سایت اسکار،در حالی که ابتدا تصور می شد شاید این یک شوخی اسکاری باشد، اما اقرار وارن بیتی این احتمال را منتفی کرد. هنوز معلوم نیست اشتباه از کجا ایجاد شده است.

مقاله قبلیعذرخواهی رسمی اسکار بابت اعلام اشتباه نام فیلم برنده
مقاله بعدیگاف دیگر اسکار ۲۰۱۷؛یک نفر اشتباهی در لیست مردگان رفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.