امسال در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل، علاوه بر نشست‌های سیاستمداران اتفاق تازه‌ای هم می‌افتد: “اتحاد خانواده‌ها علیه گروگان‌گیری حکومتی” اعلام وجود می‌کند، اتحادی که هدفش از جمله دفاع از زندانیان دو تابعیتی در ایران است.

خانواده‌های نازنین زاغری-راتکلیف و دیگر خارجیان یا ایرانیان دوتابعیتی که بستگانشان در زند‌ان‌های جمهوری اسلامی در بند هستند گروهی برای دفاع از عزیزان زندانی خود ایجاد کر‌د‌ه‌اند.

در بیانیه‌ای که در این زمینه منتشر شده آمده است که روز سه‌شنبه، دوم مهر (۲۴ سپتامبر) این اتحاد کار خود را آغاز خواهد کرد. برای این منظور، شماری از فعالان این اتحاد در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک برنامه خود را اعلام خواهند کرد و به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ خواهند گفت.

مهم‌ترین اهداف این اتحاد بر اساس آنچه که در بیانیه آمده است، تلاش برای توجه بیشتر جامعه جهانی به پدیده گروگان‌گیری حکومتی، پاسخگو کردن افرادی که دست به چنین اقدامی می‌زنند، فشار بر دولت‌ها برای فعالیت علیه گروگان‌گیری حکومتی، فشار بر مسئولان سازمان ملل برای جلوگیری از این گونه اقدام‌ها و روشنگری در باره وضعیت گروگان‌ها خواهد بود.

مراسم معرفی اتحاد خانواده‌ها در صفحه فیسبوکی Free Nazanin به صورت زنده پخش خواهد شد.

اتحادی چندملیتی

اتحاد نام‌برده تنها منحصر به “گروگان‌گیری حکومتی” در ایران نخواهد بود بلکه هر کسی که با چنین مشکلی در هر گوشه دنیا مواجه بوده یا هنوز مواجه است، می‌تواند در آن عضو شود و فعالیت کند.

گروگان‌های سابق حکومتی و وابستگان آنها هم برای همکاری دعوت شده‌اند.

در بیانیه اتحاد از ریچارد راتلکیف (همسر نازنین زاغری)، نیزار زکا، آنا دایموند آبا آتاش، سعید عابدینی، علی رضائیان (برادر جیسون رضائیان)، مریم ملک‌پور (خواهر سعید ملک‌پور)، بابک نمازی (برادر سیامک نمازی و فرزند باقر نمازی)، ویدا مهران‌نیا (همسر احمد رضا جلالی) و هوآ کو (همسر شیو وانگ) نام برده شده است.

سال گذشته هم‌زمان با برگزاری مجمع عمومی سازمان ملل خانواده نازنین زاغری در نیویورک به تلاش‌های خود برای آزادی او از زندان جمهوری اسلامی ادامه داد. در این راستا میزگردی تشکیل شد و همسر خانم زاغری در باره وضعیت او اطلاع‌رسانی کرد.

وضعیت نامعلوم نازنین زاغری

نازنین زاغری در آوریل ۲۰۱۶ همراه دخترش به ایران سفر کرده بود تا با خانواده‌اش دیدار کند، اما در فرودگاه “امام خمینی” تهران بازداشت و سپس به اتهام “همکاری با سازمان‌های اطلاعاتی غربی” به پنج سال زندان محکوم شد.

نازنین زاغری همکار موسسه تامسون رویترز است. او، خانواده‌اش، دولت بریتانیا و بنیاد تامسون رویترز که مؤسسه‌ای خیریه و مستقل از تامسون رویترز و خبرگزاری رویترز است، اتهامات مطرح شده را بی‌اساس خوانده و رد کرده‌اند

“کمپین نازنین را آزاد کنید” در تیرماه خبر داد که خانم زاغری روز۲۴ تیرماه (۱۵ ژوئیه) از زندان اوین تهران به بیمارستان “امام خمینی” منتقل شده و تحت درمان قرار گرفته است.

پدر زاغری که برای ملاقات دخترش به بیمارستان بود موفق به دیدار او نشد. ماموران به او گفته بودند که بیمار در بخش روانی بیمارستان، زیر نظر سپاه پاسداران نگهداری می‌شود.

به گزارش دویچه وله؛ گفته می‌شود که نازنین زاغری با بستگان و وکیلش اجازه تماس ندارد.

مقاله قبلیتروئیکای اروپا: جمهوری اسلامی مسئول حمله به تاسیسات نفتی عربستان است
مقاله بعدیشهروند ۲۴ ساله بهایی منتظر صدور حکم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.