دیپلمات ارشد اتحادیه اروپا روز سه‌شنبه طی سخنانی در استراسبورگ، مقر پارلمان اروپا اعلام کرد که این نهاد چاره‌ای جز گفتگو با حاکمان جدید افغانستان ندارد.

جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ضمن اعلام این خبر یادآور شد که بروکسل تلاش دارد تا با دولت‌های عضو هماهنگی‌هایی را برای حضور دیپلماتیک در کابل به عمل آورد.

اقای بورل در بخش دیگری از سخنان خود تاکید کرد: بحران افغانستان تمام نشده است و ما برای داشتن هرگونه بخت و فرصت تاثیرگذاری بر رویدادها گزینه دیگری جز تعامل با طالبان نداریم.»

یورونیوز نوشت؛ این موضع در حالی از زبان جوزپ بورل اعلام شده که اتحادیه اروپا پیشتر معیارهایی را برای برقراری مجدد کمک های بشردوستانه و روابط دیپلماتیک با طالبان تعیین کرده بود.

احترام به حقوق بشر و حاکمیت قانون از جمله مهم‌ترین شرایط مطرح از سوی وزرای خارجه اتحادیه اروپا برای تعامل و برقراری ارتباط دیپلماتیک با طالبان مطرح شده بود.

مقاله قبلینیویورک تایمز: جمهوری اسلامی می‌تواند یک ماهه سلاح هسته‌ای تولید کند
مقاله بعدیمحمد اشرف غنی با فرار خود برنامه طرح انتقال را بر هم زد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.