دو وکیل، شکایتی را علیه اتحادیه اروپا به دیوان بین‌المللی کیفری تقدیم کردند که در آن، این اتحادیه را به سازماندهی در نگه داشتن ۴۰ هزار مهاجر لیبیایی در شرایط غیرانسانی متهم کرده‌اند.

امر شالز و خوان برانکو، دو وکیلی هستند که اتحادیه اروپا را متهم به جنایت علیه بشریت کردند و این اتحادیه را شریک در اخراج، قتل، زندانی کردن، شکنجه و تجاوز علیه مهاجرانی می‌دانند که می‌خواستند از لیبی خارج شوند.

این شکایت با توجه به سیاست مهاجرتی پنج ساله اخیر اتحادیه اروپا تنظیم شده است؛ طبق نظر این دو وکیل، هدف اصلی این اتحادیه جلوگیری از مهاجرت به اروپا بوده است.

طبق گفته خوان برانکو، در سال ۲۰۱۵ که عملیات نجات “مار نستروم” متوقف شد و تعداد زیادی از مهاجرین در دریا غرق شدند، اتحادیه اروپا می‌دانست چه کار کند تا آنها از رسیدن به اروپا صرف نظر کنند.

به گزارش دویچه وله؛ اتحادیه اروپا، موضوع نجات ۷۳۰ هزار مهاجر در دریای مدیترانه را مطرح می‌کند ولی داده‌های سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که ۱۸ هزار مهاجر از سال ۲۰۱۵ تاکنون جان خود در دریا از دست داده‌اند.

مقاله قبلیروسیه و چین از اجمهوری اسلامی خواستند به تعهدات برجام پایبند بماند
مقاله بعدیشورای امنیت نتیجه تحقیقات درباره انفجارهای فجیره را بررسی می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.