گروه هفت در مورد نقض حقوق بشر در ایران توسط جمهوری اسلامی نیز عبارات کم و بیش مشابهی را به کار می‌برد و به ویژه از سرکوب تظاهرات زنان و همچنین «هدف قرار دادن افراد، از جمله زنان، دختران، گروه‌های اقلیت و روزنامه‌نگاران در داخل و خارج از ایران» ابراز نگرانی می‌کند و از رهبران جمهوری اسلامی می‌خواهد که «به بازداشت های ناعادلانه و خودسرانه پایان دهند.»

البته بیانیۀ گروه هفت قبل از پرداختن به مسئلۀ حقوق بشر در ایران توسط جمهوری اسلامی، به سراغ پروندۀ اتمی می‌رود و تأکید می‌کند که «جمهوری اسلامی هرگز نباید سلاح هسته ای تولید کند.»

در بیانیه آمده است که برنامۀ هسته‌ای جمهوری اسلامی هیچ توجیه غیرنظامی معتبری ندارد و همچنان «راه‌حل دیپلماتیک بهترین راه برای حل این موضوع است» و برجام می‌تواند مرجع مفیدی برای این کار باشد.

رادیوفرانسه نوشت؛ گروه هفت از «فعالیت‌های بی‌ثبات‌کنندۀ جمهوری اسلامی، از جمله تحویل موشک و پهپاد  به گروه‌های نیابتی» نیز نگران است و به ویژه از جمهوری اسلامی می‌خواهد که «انتقال پهپادهای مسلح را که برای حمله به زیرساخت های حیاتی اوکراین و کشتن غیرنظامیان اوکراینی استفاده شده، متوقف کند». گروه هفت در عین حال از «توافق اخیر جمهوری اسلامی و عربستان سعودی برای احیای روابط» ابراز خوشنودی می‌کند.

مقاله قبلیپرسپولیس پرافتخارترین باشگاه لیگ ایران
مقاله بعدیفیلم شان پن کن را شوکه کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.