فیلم سینمایی «ناهید» به کارگردانی آیدا پناهنده در پنجمین دوره فستیوال «نارا»‌ی ژاپن موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم جشنواره و تندیس شیکای (گوزن) طلایی شد.

فستیوال بین‌المللی فیلم نارا، هر دو سال یکبار  در شهر نارا،  پایتخت باستانی ژاپن قدیم، برگزار می شود. دبیر این فستیوال نوامی کاواسه، فیلمساز زن برجسته ژاپنی است که جایزه بزرگ فستیوال فیلم کن 2008 را در کارنامه خود دارد.

 گفتنی است در پنجمین دوره  این  فستیوال که از هفدهم تا بیست و دوم سپتامبر برگزار شد، ازمیان 1700 فیلمی که به این جشنواره فرستاده شده بود، هشت فیلم از کشورهای آمریکا، سوییس، آلمان، چین، فیلیپین نروژ، ژاپن و ایران برای حضور در بخش مسابقه بین‌الملل پذیرفته شدند.

فیلم سینمایی «ناهید» به کارگردانی آیدا پناهنده در دو سانس به نمایش درآمد و با استقبال خوب مخاطبان همراه شد و سرانجام درمراسم اختتامیه، هیئت داوران، بالاترین جایزه این جشنواره  موسوم به شیکای (گوزن) طلایی را به آیدا پناهنده کارگردان فیلم سینمایی «ناهید» اهدا کردند.

شایان ذکر است جایزه نقدی این جشنواره، کمک مالی به فیلم بعدی فیلمساز است.

به گزارش خبرآنلاین؛ پخش بین المللی فیلم سینمایی ناهید را شرکت نوری پیکچرز با مدیریت کتایون شهابی به عهده دارد. این فیلم محصول مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و تهیه کنندگی بیژن امکانیان بوده است.

مقاله قبلیاکسیژن از اتمسفر زمین نشت می‌کند
مقاله بعدیاوباما مصوبه قانونی شدن شکایت بازماندگان ۱۱سپتامبر از عربستان را وتو کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.