مسابقات انتخابی جام جهانی در قاره‌های مختلف دنبال می‌شود و تاکنون ۱۲ تیم مجوز حضور در این رقابت‌ها را کسب کرده‌اند و به اضافه قطر (میزبان)، ۱۹ تیم دیگر هم تا ۱۰ فروردین حضور خود را قطعی خواهند کرد.

تیم ملی فوتبال ایران هم با هدایت دراگان اسکوچیچ گام مهمی برای صعود به این مسابقات برداشته و با کسب ۱۶ امتیاز از ۶ بازی، صدرنشین گروه A انتخابی جام جهانی در قاره آسیاست.

یوزهای ایران در صورتی که در هفته هفتم بازی‌ها (۷ بهمن) بتوانند عراق را در تهران شکست دهند، صعود زودهنگامی به جام جهانی قطر خواهند داشت و می‌توانند در ۱۰ ماه آینده برای حضور در این رویداد آماده شوند.

قرعه کشی جام جهانی، دوازدهم فروردین ۱۴۰۱ در قطر برگزار می‌شود و تیم‌ها قرعه خود را در این رقابت‌ها می‌شناسند. مبنای قرعه‌کشی همانند ادوار گذشته آخرین رنکینگ فیفا قبل از قرعه‌کشی و تقسیم‌بندی تیم‌ها به چهار گروه هشت تیمی است که به اصطلاح با عنوان “سیدبندی” از آن یاد می‌شود.

از زمان ۳۶ تیمی شدن جام جهانی، تیم ملی ایران چهار بار در این رقابت‌ها حاضر شده که سه بار در سید چهارم و یک بار در سال ۲۰۱۸ در سید سوم قرار گرفته است.

هر چه تیم‌ها از نظر سید بندی در گروه‌های بالاتری قرار بگیرند، احتمال رویارویی با تیم‌های قدرتمند جهان کمتر می‌شود. به همین دلیل وقتی تیم ملی در سال ۲۰۱۸ در سید سوم قرار گرفت، امیدواری‌ها برای قرار گرفتن در یک گروه آسان افزایش یافت اما در عمل، تیم‌ملی با بدترین قرعه ممکن یعنی با اسپانیا، پرتغال و مراکش هم‌گروه شد.

* شانس ایران برای قرار گرفتن در سید دوم جام جهانی ۲۰۲۲

در این دوره از رقابت‌های جام جهانی هم تیم ملی به احتمال زیاد در سید سوم قرار می گیرد و یک احتمال ضعیف هم می توان برای قرار گرفتن در سید دوم یا چهارم در نظر گرفت.

شاگردان اسکوچیچ در حال حاضر در رتبه ۲۱ جهان قرار دارند و طبیعتا با در نظر گرفتن صعود نکردن برخی از تیم‌ها مانند ولز یا اروگوئه می توانند در روز قرعه‌کشی در سید سوم قرار بگیرند.

در حال حاضر ۱۲ تیم به جام جهانی صعود کردند که از این تعداد، ۱۱ تیم بالاتر از ایران هستند و با در نظر گرفتن قطر، فقط دو تیم دیگر برای پر شدن سهمیه سید دوم باقی مانده و سایر تیم‌ها راهی سید سوم و چهارم می‌شوند.

تیم‌های حاضر در جام جهانی تا این لحظه بر اساس رتبه فیفا و قرار گرفتن در سیدهای اول تا چهارم (اعداد بر اساس رنکینگ فیفا):

قطر (میزبان)، ۱-‌ بلژیک، ۲-‌ برزیل، ۳-فرانسه، ۴- انگلیس، ۵- آرژانتین، ۷- اسپانیا، ۹- دانمارک، ۱۰- هلند، ۱۱- آلمان، ۱۳- سوئیس، ۱۵- کرواسی، ۲۳- صربستان.

رسانه‌های ورزشی نوشتند؛ تیم‌هایی که هنوز به جام جهانی صعود نکرده‌اند و شانس صعود دارند (اعداد براساس رتبه در رنکینگ فیفا):

۶- ایتالیا، ۸- پرتغال، ۱۲- آمریکا، ۱۴- مکزیک، ۱۶- کلمبیا،۱۷- اروگوئه، ۱۸- سوئد، ۱۹- ولز، ۲۰ – سنگال.

احتمال حضور در سید اول: کاملا غیر ممکن است چرا که تیم‌های بالاتر از ایران این سید را تشکیل داده‌اند.

احتمال حضور در سید دوم: تیم ملی ایران فقط در شرایطی که از بین ایتالیا، پرتغال، آمریکا، مکزیک، کلمبیا، اروگوئه، سوئد، ولز و سنگال، فقط یک تیم به جام جهانی صعود کند، می‌تواند در سید دوم قرار بگیرد که اتفاق بعیدی است.

احتمال حضور در سید سوم: می‌توان قرار گرفتن تیم ملی در سید سوم را متصور شد چرا که از بین تیم‌های اروپایی فقط سه تیم دیگر به جام جهانی صعود می‌کنند که برخی پایین‌تر از ایران هستند و تیم‌هایی مانند اروگوئه در مسیر صعود به مشکل خورده‌اند.

احتمال حضور در سید چهارم: درصورتی که تیم ملی تا ۱۲ فروردین در رنکینگ سقوطی داشته باشد، در سید چهارم قرار می‌گیرد و احتمال رویارویی با تیم‌های قدرتمند افزایش خواهد یافت.

مقاله قبلیبرت مک‌گورک:در صورت شکست دیپلماسی با جمهوری اسلامی آماده در پیش گرفتن سایر گزینه‌ها هستیم
مقاله بعدیموضوع کش داده شدن « جنگ لفظی آخوندها با غربی ها » و فواید آن برای رژیم اسلامی!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.