پیرس برازنان جیمز باند سابق سینما با دریافت جایزه دستاورد اروپایی در سینمای جهان تجلیل می شود.

آکادمی فیلم اروپا امسال از پیرس برازنان برای دستاوردهای فوق‌العاده هنری او در طول یک عمر زندگی هم در برابر دوربین و هم پشت صحنه و به عنوان یک تهیه‌کننده، تجلیل و جایزه دستاورد اروپایی در سینمای جهان را به وی اهدا می‌کند.

برازنان امسال مهمان بیست و نهمین مراسم جوایز فیلم اروپا خواهد بود که ۱۰ دسامبر در وروکلاو برگزار می‌شود.

برازنان با فیلم‌های متعددی چون «پرونده توماس کراون» در سال ۱۹۹۹، «ماتادور» در سال ۲۰۰۵، «ماما میا» در سال ۲۰۰۸، «نویسنده روح» در سال ۲۰۱۰ و «مرد نوامبر» در سال ۲۰۱۴ بر پرده‌های سینماها دیده شده است.

از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ او در فیلم‌های جیمز باند شامل «چشم طلایی»، «فردا هرگز نمی‌میرد» «جهان کافی نیست» و «یک روز دیگر بمیر» بازی کرد.

او به جز بازی در برابر دوربین، کمپانی تولید فیلم خودش را دارد و ۱۱ فیلم تاکنون تهیه کرده که «برادرزاده»، «جور»، «قوانین جذب» و «بزرگترین» از جمله آنها هستند.

برازنان به تازگی از تهیه کنندگان فیلم «بیگانه» ساخته مارتین کمپل با بازی جکی چان بوده است.

او اکنون در حال بازی در فیلم «تنها پسر زنده در نیویورک» در کنار جف بریجز برای مارک وب است و پس از این در اقتباسی از رمان «از میان رود و داخل درختان» ارنست همینگوی به کارگردانی مارتین کمپل بازی خواهد کرد.

به گزارش مهر به نقل از اسکرین دیلی، پیرس برازنان بازیگری ایرلندی و ۶۳  ساله است. او که از سال ۱۹۸۰ با بازی در یک مجموعه تلویزیونی وارد دنیای بازیگری شد، تاکنون بازیگر حدود ۸۰  فیلم بوده است. «بازمانده» به کارگردانی جیمز مک تیگو نیز از فیلم‌های اخیر اوست.

مقاله قبلیتام کروز در نقش جد بزرگ نوح بازی می‌کند
مقاله بعدیجانی دپ وارد فضای جادویی رولینگ و «هری پاتر» می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.