آنتون کوربین “زندگی” جیمز دین بازیگر آمریکایی هالیوود و نامزد دو اسکار بهترین بازیگر مرد را کارگردانی می‌کند.

به گزارش هالیوود ریپورتر، یان کانینگ که تهیه‌کننده “سخنرانی پادشاه” بود نیز از اعضای پشتیبانی‌کننده این پروژه است. این فیلم ماجرای واقعی دوستی بین جیمز دین اسطوره سینمای هالیوود با دنیس استاک عکاس مجله “لایف” (زندگی) را تصویر می‌کند.

آنتون کوربین به عنوان کارگردان و یان کانینگ به عنوان تهیه‌کننده در این پروژه در کنار هم خواهند بود.

استاک عکاسی جوان بود که برای مجله “لایف” کار می‌کرد اما زندگی او با ماموریتی که به وی محول شد، تغییر کرد. ماموریت او گرفتن عکس از بازیگری به نام جیمز دین بود. این عکس به یک سفر مشترک در زندگی این دو منتهی شد. سفری که از لس آنجلس تا نیویورک را دربر گرفت. در طی این سفر استاک عکس های دیگری از این بازیگر تازه مطرح شده گرفت و همه اینها پیش از بازی جیمز دین در فیلم مشهور “شرق بهشت” الیا کازان در سال 1955 بود.

26_James Dean_mcylcle_front

فیلمنامه این فیلم را لوک دیویس نوشته و بودجه 10 تا 15 میلیون دلاری برای ساخت آن پیش‌بینی شده است. کار فیلمبرداری این فیلم قرار است اوایل 2014 شروع شود.

کوربین کارگردانی هلندی است که برای فیلم “کنترل” در سال 2007 جوایزی دریافت کرده است. او کارگردانی درام “آمریکایی” جورج کلونی را هم انجام داده و “مرد تحت تعقیب” با بازی فیلیپ سیمور هافمن را ساخته است.

جیمز دین (۸ فوریه ۱۹۳۱ – ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۵) بازیگر آمریکایی هالیوود و نامزد دو اسکار بهترین بازیگر مرد بود. او که به عنوان یک اسطوره در قرن بیستم مطرح شد، بر اثر تصادف رانندگی درگذشت. او اولین بازیگری است که پس از مرگش نامزد اسکار شد. سال 2005 پنجاهمین سال درگذشت او گرامی داشته شد.

مهر

مقاله قبلیایبنا نیوز هم فیلتر شد..!
مقاله بعدیجوئل مک هیل و اریک بانا در خیابان‌های نیویورک..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.