مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا، اعلام کرد که آمریکا محمد مقیسه و ابوالقاسم صلواتی، دو قاضی دادگاه انقلاب در تهران را تحریم می‌کند.

او همچنین گفت آمریکا برای مقام‌های سابق و کنونی که در سرکوب و کشتار معترضان نقش داشته‌اند، همچنین برای اعضای خانواده‌های آنها محدودیت ویزا اعمال می‌کند.

آقای پومپئو با ستایش از تمدن و مردم ایران، از سیاست‌های داخلی و خارجی حکومت انتقاد کرد و خطاب به رهبران ایران گفت: “مانند یک کشور عادی رفتار کنید”.

وزیر خارجه آمریکا در میان گروهی از مقام‌های آمریکایی، فعالان ایرانی مخالف حکومت جمهوری اسلامی صحبت می‌کرد.

او با اشاره به موارد تاریخی سرکوب اعتراضات در ایران، گفت متاسفانه آمریکا سال در ۱۳۸۸ وقتی فرصت بود در کنار مردم نایستاد، اما تحت ریاست جمهوری دونالد ترامپ، آمریکا در کنار معترضان ایستاده است.

آقای ترامپ در روزهای نخست اعتراضات اخیر اظهارنظر مستقیمی درباره رویدادهای ایران نکرد، هرچند مقام‌های دولت او با اعلام حمایت از معترضان خشونت ماموران امنیتی را محکوم کردند.

مایک پومپئو در آغاز صحبت‌هایش پویا بختیاری، یکی از کشته‌شدگان اعتراضات را ستایش کرد و گفت مادر او امروز آرمان‌های پویا بختیاری را زنده نگه می‌دارد.

او حکومت جمهوری اسلامی را به “ریاکاری” متهم کرد و گفت جمهوری اسلامی قوانین بین‌المللی و حتی قوانین خود را نقض می‌کند.

بی بی سی گزارش داد؛ آقای پومپئو به موارد مختلف اعدام‌های سیاسی در ایران اشاره کرد و از جمله گفت: “هزاران ایرانی در سال ۱۳۶۷ به دار آویخته شدند. در سال ۱۳۷۸ دانشجویان را کشتند. و به یاد می‌آوریم که در سال ۱۳۸۸ مردمی را که می‌پرسیدند ‘رای من کو ‘کشتند و به زندان اوین فرستادند.”

مقاله قبلیقطعنامه محکومیت وضعیت حقوق بشر در ایران در مجمع عمومی سازمان ملل تصویب شد
مقاله بعدی“مارس 2020” بالاخره راه افتاد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.